Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Ταγμένοι στην πάλη για τους αγώνες που έπονται.



Το Κίνημα Εργασίας Ελλάδος αποτελεί μία εργατική κινηματική οργάνωση. Δημιουργήθηκε από πρωτοβουλία συζητήσεων απο όμοια σκεπτόμενους Μαρξιστές μετά την αποχώρηση τους από καταδικασμένα στην παρακμή μορφώματα. Προέρχεται από το μαζικό ρεύμα και την πολιτικοποίηση των εργατικών κινημάτων ενάντια στην μαύρη καταιγίδα αντεργατικών πράξεων και ιδεολογιών, με προορισμό την ανάπτυξη της Μαρξιστικής-Λενινιστικής ιδεολογίας ενάντια σε κάθε αστικό, ρεφορμιστικό, ρεβιζιονιστικό, διαχειριστικό μοντέλο, και τη συγκρότηση και ανάπτυξη του φορέα της πολιτικής και κοινωνικής πάλης του εργατικού κινήματος.

Παλεύει  και συγκροτείται στη βάση των πανανθρώπινων αρχών του Μαρξισμού-Λενινισμού, στην προσπάθεια μελέτης και πρακτικής για την δημιουργία ή διεύρυνση ενός επαναστατικού εργατικού φορέα, μετώπου και προγράμματος, στις θεωρητικές επεξεργασίες όλων των ιστορικών επαναστατών, και στις αρχές υπεράσπισης της γραμμής του ιστορικού ηγέτη της ελληνικής εργατικής τάξης Νίκου Ζαχαριάδη. Στην πορεία όλων των επαναστατικών προσπαθειών κατά τον δέκατο ένατο και εικοστό αιώνα, για τον ηγεμονικό ρόλο της εργατικής τάξης, την παύση εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, και την αταξική κοινωνία.

Υπερασπίζεται την κληρονομιά των προλεταριακών κομμουνιστικών επαναστάσεων όπως ή Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση και ή Κόκκινη Κινέζικη Επανάσταση, τα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα ενάντια στις δυνάμεις του ηγεμονισμού, το ελληνικό εργατικό κίνημα και όλους τους αγώνες της εργατικής τάξης όπως ή αντιχουντική κατάληψη-εξέγερση του Πολυτεχνείου, η ηρωική λαογέννητη εποποιία του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, και το θρυλικό δεύτερο αντάρτικο του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος ενάντια στον μοναρχοφασισμό.

Το Κίνημα Εργασίας Ελλάδος ως προς το παρόν είναι μία οργάνωση σε μεταβατικό στάδιο με στόχο την μελέτη, ανάπτυξη και συμβολή στη συγκρότηση ενός μετώπου με στόχο την ασταμάτητη πάλη για τον πλήρη αφανισμό κάθε ίχνους ύπαρξης της αστικής τάξης και του καπιταλισμού που την θρέφει, όπως και την νέκρωση όλων των καπιταλιστικών σχέσεων στην κοινωνία με στόχο τον κομμουνισμό. Με αυτήν την κατεύθυνση κεντρικό στοιχείο της οργάνωσης είναι η συμβολή στην οικοδόμηση και ενσωμάτωση τελικά στον επαναστατικό φορέα της εργατικής τάξης. 

Στην εποχή της βάρβαρης εκμεταλλευτικής καπιταλιστικής κρίσης και της  μνημονιακής υποδούλωσης των εργατών, η διαμόρφωση ενός λαϊκού εργατικού μετώπου για την ανάπτυξη της εργατικής πάλης αποτελεί μονόδρομο για τα εργατικά στρώματα. Ενός μετώπου που θα συγκροτείται στη βάση της άμεσης αποδέσμευσης από τις αυταπάτες της ρεφορμιστικής διαχείρησης του καπιταλισμού και της βελτίωσης των όρων υπαγωγής στις διαταγές των αστοτσιφλικάδων, της άμεσης εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον δολοφονικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ, της μη πληρωμής κάθε χρέους, και της πάλης για εργατική εξουσία σε κάθε τομέα παραγωγής.

Τέλος ώς Κίνημα Εργασίας Ελλάδος επιμένουμε στην ανάγκη ενότητας όλων των εργατών, με στόχο την οικοδόμηση ενός αυτοτελούς πολιτικού λαϊκου μετώπου. Η δυνατότητα συγκρότησης του μετώπου καθορίζεται πάντα από την ωρίμανση των συνθηκών και τη στρατηγική που χρησιμοποιούν οι κομμουνιστές. Επιβεβαιώνεται μόνο μέσα από τη ζύμωση και τις παρεμβάσεις στους κοινωνικούς και εργατικούς χώρους. Με αυτήν την βάση συνεχίζουμε να παρεμβαίνουμε και να επιχειρούμε στην κατεύθυνση της ανασύνταξης, ανασυγκρότησης, και αναγέννησης της επαναστατικής κομμουνιστικής αριστεράς. Στηρίζουμε κάθε ενωτικό και όχι διασπαστικό λαϊκό μετωπικό σχήμα οργανώσεων και αγωνιστών της κομμουνιστικής αριστεράς, επιδιώκοντας τη διεύρυνση τους, την ανάπτυξη του Μαρξιστικού τους επιπέδου, και την ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας τους, την εμπλοκή τους με το εργατικό κίνημα και την ενίσχυση τους μέσα από τους αγώνες με την πάλη προς τον κομμουνισμό.

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Το ξεκίνημα μας, και οι ορίζοντες μπροστά μας.


Χαιρόμαστε τόσο πολύ που επιτέλους ξεκινάμε αυτό το ιστολόγιο, αλλά γνωρίζοντας ότι η αστική τάξη θα μας κόψει μέχρι και την φακή που τρώμε, δεν κρατάμε και πάρα πολύ μεγάλο καλάθι στο θέμα της επιβίωσης του. Τέλος πάντων, δε βαριέσται κι εσείς ποτέ για ξύλο με την μπουρζουαζία, οπότε μπορεί κάποια στιγμή να σας φτιάξει καλές αναμνήσεις με την μάχη σας, εργάτες και άποροι φτωχοί, εναντίον της βαθειά ταξικής εκμετάλλευσης που ζείτε σε περίπτωση που παύσουν οι συντάκτες του να γράφουν η να ζούν...


Μας εχει περάσει πολλές φορές από το μυαλό να κάνουμε ένα αντάρτικο πόλης και να ξεκοιλιάσουμε την αστική τάξη σε εργοστάσια, τράπεζες, πόλεις και χωριά, μιά και καλή, αλλά άμα η εργατική τάξη δεν σηκωθεί να το κάνει μαζί μας τότε ζήτω που καήκαμε. Ούτε τάξη για τον εαυτό της θα υπάρχει, ούτε δικτατορία των φτωχών. Μόνο δικτατορία "στούς φτωχούς".

Οπότε, με κλονισμένα τα νεύρα, μιά εικονίτσα του Μάρξ στο γραφείο μας, γράφουμε πρώτη φορά για το τρίτο (και σίγουρα τέταρτο) Μνημόνιο. Ούπς, εννούμε "πακέτο καλής βοήθειας και ανάπτυξης της κερδοφορίας των πλουτοκρατικών βρικολάκων του αστικού συστήματος".

Η νεκρανάσταση της οικονομίας δε θα μας βρεί μαζί με την Ορθοδοξη ανάσταση τελικά, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του Αλέξη Τσίπρα να βγεί δεύτερος στις δεύτερες εκλογές του 2015, έτσι ώστε να γλιτώσει την ξεφτίλα του απολογισμού για τα ψέματα που αράδιασε στον κόσμο. Δέν θα βγεί ποτέ αληθινή ή προφητεία της εξόδου από το Μνημόνιο μέχρι το Πάσχα. Γιατί η προφητεία είταν κι αυτή εξ αρχής ένα ψέμα. Οι μόνοι που την πίστεψαν πραγματικά πιό πολύ και από ιεχωβά που τον βασανίζουν, είταν οι σύντροφοι της Διεθνιστικής Εργατικής Αριστεράς και του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας. Απο ότι φένεται, οι ιμπεριαλιστές και τοκογλύφοι δανειστές έχουν άλλα σχέδια. Ειναι σίγουρο το οτι άν η συγκυβέρνηση του σοσιαλδημοκρατικού ΣΥΡΙΖΑ, με το φασιστικό ΑΝΕΛ, δεν κληθεί να βάλει την υπογραφή της κάτω από τη συμφωνία της αξιολόγησης (για το άν είμαστε υπάκουα σκυλάκια) ή αν θα παραχωρήσει τη θέση της σε κάποιο κυβερνητικό μόρφωμα, είτε τεχνίτης προέλευσης, είτε ανάμεικτης, ενα είναι σίγουρο. Ο Ελληνικός λαός και οι λαοί της Ελλάδος, αφου εχουν βάλει το κεφάλι τους στην κρεμάλα εδώ και έξι χρόνια, ξέρουν οτι αυτή εξακολουθεί να κόβει "κρέας". Και θα εξακολουθήσει να κόβει για πολλά, πάρα πολλά χρόνια, αν δεν κάνει εκείνος ότι χρειάζεται για να λυγίσει το ατσάλι.

Για να εμπεδώσουν όλοι την κατάσταση, κομμουνισταράδες και μή, πρέπει, όπως πάντα να θυμίσουμε σε όλους τι εξωγήινα Ποσαδικά μας έλεγαν και τι έχει γίνει μέχρι στιγμής. Τί μας έλεγαν τον τελευταίο καιρό, γιατί αν πάμε σε όλα οσα έλεγαν, θα χρειαστεί να γράψουμε κείμενο μεγαλύτερο κι απο όλες τις άγιες γραφές όλων των θρησκειών, όλων των λαών, όλων των ηπείρων.

Η αξιολόγηση θα κλείσει μέχρι την εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ... Ή Κριστιάν Λαγκάρντ συνέχισε να μας αλλάζει τα φώτα στο τόστ.

Ελεγαν ότι επειδή δεν προλαβαίνουν να τα " υπογράφουν" όλα, το έσκασαν από το διαπραγματευτικό τραπέζι, και τώρα τρέχουν να βρούν δυο κείμενα συμφωνίας, ένα με το ΔΝΤ και ένα με τους ευρωπαϊκούς «θεσμούς». Τα κείμενα θα ήταν έτοιμα μέχρι την Κυριακή 10 Απρίλη και στη συνέχεια μέχρι την Τρίτη 12 Απρίλη. Κοντεύουμε να ψήσουμε τον γείτονα, αλλά ούτε φωνή, ούτε ακρόαση από την "τρομερή, φοφερή, και λιονταρίσια" καλύτερη συμφωνία.

Ελεγαν ότι η αξιολόγηση θα έχει κλείσει μέχρι το Eurogroup στις 22 Απρίλη κι ότι αν χρειαστεί! Θα συγκληθεί το βαρβάτο "έκτακτο" Eurogroup στις 26 Απρίλη, ώστε να ψηφίσει τα μέτρα σύσσωμη ελληνική Βουλή (ναι, και οι Χρουτσιοφικοί θα τρίβαν τα χέρια τους μη νοιάζεστε) και ο Μάης να μπει με τακτοποιημένα τα πάντα όλα.

Το μόνο νέο, έχει να κάνει με την συμφωνία ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές δανειστές. Αν ξανακοιτάξετε την υποκλαπείσα τηλεδιάσκεψη Τόμσεν - Δρακουλ- έ... Βελκουλέσκου - Πόποβα, (ναι ο Τσίπρας κρυφάκουσε!) θα δείτε ότι μιλούσαν για "διάσταση εκτιμήσεων ανάμεσα στο ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους και έκαναν λόγο για κάποιο «Ουάσιγκτον γκρουπ» που θα πρέπει να πάρει αποφάσεις! Επειδή ξέρουμε πως στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε η εμμονή στο καταστατικό του ΔΝΤ, ούτε η ξεροκεφαλιά κάποιων "κατσούφηδων" τεχνοκρατών που προκαλεί τα προβλήματα, αλλά η μόνιμη κόντρα ανάμεσα σε Γερμανούς, Ρώσους, και Αμερικανούς ιμπεριαλιστές. Και Κινέζους σοσιαλιμπεριλιστές, μην φοβάστε, δεν ξεχνάμε ξανά εμείς αυτούς! Οπως όλα δείχνουν, Λιου και Σόιμπλε κατέληξαν σε συμφωνία (η οποία, βέβαια, αφορά πολλά πεδία, με το Ελληνικό "πρόβλημα" να αποτελεί μόνο ένα απ' αυτά). Γι' αυτό και είδαμε Σόιμπλε και Λαγκάρντ να κάνουν πανομοιότυπες δηλώσεις. «Ολοι βλέπουν ότι η Ελλάδα χρειάζεται να κάνει περισσότερα και μπορεί να κάνει περισσότερα», έκλεισε τη σχετική συζήτηση ο Σόιμπλε, με το γνωστό του ύφος σαν να μυρίζει βρώμικες κάλτσες...

Ο Τσακαλώτος δημοσιοποιήσε με non paper (ακόμα να τα μάθει αυτά τα Ελληνικά αυτο το παιδί) ότι υπάρχει πλέον απαίτηση για νέα μέτρα! Νέα μέτρα που θα νομοθετηθούν μεν τώρα, όμως θα εφαρμοστούν άμα εκτιμηθεί ότι δεν πιάνεται ο στόχος για «πρωτογενές πλεόνασμα» 3,5% του ΑΕΠ το 2018. Που δεν θα πιαστεί... Νούμερο δεν έδωσε ο Τσακαλώτος, αλλά αφού το ΔΝΤ είχε μια διαφορά 2% του ΑΕΠ με την Κομισιόν, μιλάμε για νέα μέτρα ύψους γύρω στα 4 δισ. ευρώ.

Ο Τσακαλώτος επίσης στο non paper του, έλεγε πως η ελληνική κυβέρνηση τα συζητά αυτά τα μέτρα, φτάνει να πέσει στο τραπέζι και η ρύθμιση του χρέους. Κυριακή λοιπόν, στάλθηκε το non paper, Δευτέρα οι σοσιαλφασιστική κυβέρνηση του Μαξίμου άλλαξε την γραμμή, πετώντας μιά Γεροβασίλη ν' αρχίζει τις μαγκιές (δε θα έρθουν άλλα νέα μέτρα, δεν πρόκειται να υπογράψουμε τίποτα πέρα απ' αυτά που συμφωνήσαμε κτλ.). Είναι σαν τις "κόκκινες γραμμές", που αφού μας τις κλωτσίσουν κάτω στο στομάχι, τις βγάζουν σα να μήν υπήρχαν ποτέ. Αυτά τα καλά έχουν συμβεί και σε άλλες διαπραγματεύσεις, επί όλων των κυβερνήσεων μας.

Μόλις ο Γιούνκερ έκανε μια " φιλελληνική" δήλωση, ο Βίζερ του Euro Working Group του χίμηξε όπως ο Άγγλος σε γή αβορίγινου. Κάνοντας γνωστό σε όλον τον κόσμο, πως το "παιχνίδι των θρόνων" το παίζει μόνο το Eurogroup. Ο Βίζερ ξεκαθάρισε ότι για να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, η Ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ψηφίσει άλλα μέτρα. Μετά θα γίνει η ρύθμιση του χρέους και μετά η εκταμίευση. Σε εκκρεμότητα δεν είναι μόνο τα πρόσθετα μέτρα μα και τα μέτρα των συμφωνημένων 5,4 δισ. ευρώ, που η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να το αλλάξει.

Αυτή είναι η συμφωνία της Αμερικής, και σ' αυτή οφείλουν να υπακούσουν. Το μόνο στο οποίο έχουν ν' απαντήσουν είναι αν μπορούν να κάνουν και αυτά που τους ζητούν ή αν θα ήθελαν κάποιον άλλον να τραβήξει την σκανδάλη στο κεφάλι τους, και να τα κάνει αυτός. Ξέρουμε τι θα επιλέξουν...

Τι γράφει το Μνημόνιο τους?


Με το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, θα υπάρξει ένα πακέτο φορολογικών και αντιασφαλιστικών μέτρων ύψους 5,4 δισ. Ενώ θα υπάρξει και ένα πακέτο, με επιπλέων μέτρα που θα αποφασιστούν το 2016 και θα εφαρμοστούν το 2018, αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι.

Με το «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας» παύει να υπάρχει Κοινωνική Ασφάλιση. Οι συντάξεις μετατρέπονται σε ψίχουλα, ενώ το ενιαίο ταμείο θα είναι χρεοκοπημένο από τη δημιουργία του, έτσι που οι συντάξεις να κόβονται κάθε χρόνο, δεδομένου ότι το κράτος θα μπορεί να εγγυάται πλέον μόνο την εθνική σύνταξη. Με λίγα λόγια, οι άπορες οικογένειες θα λυσσάξουν τις πείνας.

Το νομοσχέδιο με το ασφαλιστικό και τις ρυθμίσεις στην άμεση φορολογία που δόθηκε σε «διαβούλευση» για μιάμιση μέρα και ενδεχομένως να κατατεθεί και στη Βουλή, είναι μια κίνηση καθαρά προπαγανδιστικού χαρακτήρα. Δεν πρόκειται να ξεκινήσουν διαδικασίες ψήφισης ποτέ.

Η ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων πάει για μετά το Πάσχα. Δεν πρέπει, όμως, να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ενός αιφνιδιασμού το μεγαλοβδόμαδο, με την ψήφιση ολόκληρου ή τμήματος του «πακέτου».

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα ακόμα σκοτεινό δρόμο στη άρωστη ιστορία των Μνημονίων. Οι διαφωνίες της εκάστοτε μνημονιακής κυβέρνησης με την αντιπολίτευση και τους άρρωστους εγκεφαλικά δανειστές αφορούν επιμέρους στοιχεία και όχι την ουσία, αφορούν την κλιμάκωση των αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων και όχι τα ίδια τα μέτρα.
Το συμπέρασμα βγαίνει απο μόνο του. Πρέπει να τους σταματήσουμε. Να ξεμπερδεύουμε με αυτούς και το άχρηστο και σάπιο σύστημα που τους θρέφει. Να βάλουμε οριστικό τέλος στην βαρβαρότητα.

Μπορούμε? Ναι. Ομως το ερώτημα αποτελεί μία αυταπάτη, γιατί όταν πρέπει να αγωνιστείς δεν κάνεις υπολογισμούς εκ των προτέρων. Ρίχνεσαι στη μάχη με όση δύναμη έχεις και κάνεις τον απολογισμό στο τέλος. Η ταξική πάλη θα κρίνει το αποτέλεσμα και όχι η μεμψιμοιρία, ο φόβος και ο ρεαλισμός του καναπέ. Όταν δεν ρίχνεσαι στη μάχη όταν δέχεσαι επίθεση, ποτέ δε θα μπορέσεις να νικήσεις.