Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Το προλεταριάτο ας οργάνωσει την πάλη για την θανάτωση του βάρβαρου καπιταλισμού!



Μετά την 81η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε μερικά κείμενα που να έχουν σχέση με την σαπίλα που βγήκε φέτος από τα στόματα των κομμάτων της μπουρζουαζίας, αλλά περισσότερο, αυτό είναι μόνο μία πρόφαση για να ρίξουμε λίγο παραπάνω φώς στο θέμα που αφορά την σαπίλα της συγκυβέρνησης του σοσιαλφασίστα Πάνου Καμμένου με το πιό τούβλο σκυλάκι των αστών, (ποιόν άλλον εκτός από τον ένα) Αλέξη Τσίπρα.

Έτσι λοιπόν, δημοσιεύουμε ένα πρώτο κείμενο μας σε συνεργασία με τον  Κωνσταντίνο Βροντή σε στίλ συνέντευξη ΔΕΘ, όταν αυτός ήταν στην Θεσσαλονίκη και γελούσε με την πρωτοφανή "αποκάλυψη" για εκείνον της οξυμένης Ρώσικης επιρροής στην Ελλάδα.


Ή εισήγηση

Τούτο το καινούργιο μοντέλο που ο πράκτωρ Αλέξεϊ μάς παρουσίασε στη ΔΕΘ, ο "οδικός χάρτης" του για "δίκαιη ανάπτυξη" το "φώς που φωτίζει τον δρόμο" και "αναστενει νεκρούς" είναι μια ξαναζεσταμένη συνταγή τύπου αστικού τσελεμεντέ: Εχει απαλλαγές στην ντόπια μπουρζουαζία και την ξένη, πόσο μάλλον στη Ρωσία φέτος. Τα λέγαμε εμείς οι τρελοί αλλά δε μας ακούγατε!

Ήδατε? Μέχρι και η κριτική από τα άλλα τσιράκια των αστοτσιφλικάδων,  και διάφορους οπορτουνιστές γκρουποσκουλάδες, άφησε άθικτες από κριτική τις απαλλαγές προς τους καπιταλισταράδες. Γιωμίσανε απο προβληματισμόυς, άμα πράγματι θα υπάρχουν κάποια μικρά ψιχουλάκια κάλυψης της διαχείρισης των συντριμμιών, της εξαθλίωσης που έχουν επιβάλει οι Ευρόδουλοι και Ρωσόδουλοι μαστροχαλάστρες στον λαό μας.

Η συγκυβέρνηση έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ εξαπάτησης του εργατικού κινήματος για να υπηρετήσει τα αρρωστημένα καπρίτσια των αστοτσιφλικάδων. Κουκουλώνει απ' τους εργάτες ότι η ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας απαιτεί ακόμα πιο φθηνή, πιο πεινασμένη, και πιο υπάκουη εργατική τάξη, με Ρώσικου τύπου βαθμό εκμετάλλευσης και νέα πεδία κερδοφορίας για τους πανίσχυρους καπιταλιστικούς ομίλους.


Έχει το θράσος αυτό το λοβοτομημένο και καλεί το προλεταριάτο να δεχτεί με μπουκωμένο στόμα τα πιο παλιά και τα νέα μέτρα και να περιμένει τον Ρώσο επενδυτή και να περιμένει να πέσει κανά μουχλιασμένο ψωμί από την τσέπη του μεγαλοαστοτσιφλικά βαρόνου. Και με ποιανού το όνομα? Με το όνομα τής αριστεράς και του κομμουνισμού! Τα χασικλίδια! Το ξέρω ότι κάτι πέρνουνε, μή γελάτε ρε!

Μπουκώνει πίσω από ψέματα ότι η έμφαση στην αξιοποίηση της νέας τεχνολογίας, ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα, δεν χρησιμοποιείται ποτέ στον αιώνα τον άπαντα κατά την διάρκεια της καπιταλιστικής κοινωνίας και παραγωγής για να βελτιωθεί η θέση των εργατών. Όχι! Αυτοί λέει, πρέπει να παραμείνουν σκυλά νηστικά. Ενώ ξέρουν τα τσογκλαναράκια ότι μπορεί να μειωθεί ο απαιτούμενος χρόνος εργασίας, ξέρουν ότι αν δεν συνοδευτεί από μείωση του εργάσιμου χρόνου, έτσι οδηγεί πάντα σε θέσεις ημιαπασχόλησης, και μετά σε ξεπάτωμα του εργατικού εισοδήματος. Η τάση να αυξάνει η ψαλίδα ανάμεσα στο μισθό και στην παραγωγικότητα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά όλα τα υπόλοιπα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Ναι το κυριότερο προσωπικά για εμένα ήταν πάντα ή Ρωσία, μην κοιτάτε που δεν σας είπα να το αποδεχτείτε με την μία, θα το πάρετε χαμπάρι αφού σας λένε Ιβάν και Ντιμίτρι!

Εξάλλου, τα παλαμάκια που δέχθηκε περιχαρής η συγκυβέρνηση απ' από την διεθνή μπουρζουαζία ότι άλλαξε η εικόνα της Ελλάδας, αφορούν ακριβώς αυτές τις επιθέσεις εναντίον του προλεταριάτου.

Δεν προσέχουν τι υπόσχονται, μέχρι που μπερδεύουν τη βούρτσα με την λούτσα.

Οι εξαγγελίες της συγκυβέρνησης ότι η κατάσταση των εργατών θα πάει καλύτερα με την αύξηση των κερδών των ντόπιων αστοτσιφλικάδων και την παραγωγή κλεμμένης υπεραξίας για τα στομάχια των ολιγάρχων είναι μία χαρά για έναν Ρωσόδουλο αστοτσιφλικά φασίστα. Όχι όμως για έναν κομμουνιστή, ούτε καν αριστερό. Όχι! Ούτε καν Τροτσκιστή!
Δείτε τι μας τσαπουνάει η μέχρι σήμερα συγκυβέρνηση και των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Οι Ρωσικά πορευόμενοι όμιλοι συνεισφέρουν σήμερα λιγότερο από το ελάχιστο 5% στα ετήσια φορολογικά έσοδα του αστικού ταμείου της χώρας. Οι αστοί πληρώνουν για ετήσιους φόρους τα ναύλα 2 ημερών μόνο. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν απάλλαξε τους εργάτες και τους αγρότες γής από τα μαύρα κοράκια που ήταν τα μνημόνια, αλλά, στη βάση των δύο προηγουμένων μνημονίων, έχτισε και το τρίτο μνημόνιο, γι' αυτό άλλωστε και το ψήφισαν και οι μοναρχοφασίστες της ΝΔ, τα σοσιαλφασιστάκια του ΠΑΣΟΚ και το πρακτορείο των Ευρωπαϊκών συμφερόντων το Ποτάμι. Μετά θα ρθει και ο τιμωρός των συντάξεων ο Λεβέντης να μας σκαγιάσει!  Η κυβέρνηση φρόντισε να εφαρμόσει τα μέτρα καπιταλιστικής ανάπτυξης των προηγούμενων κυβερνήσεων και πήρε πρόσθετα.
Ο Αλέξεϊ Τσίπρας κοκορεύετε για τη σοσιαλδημοκρατική ιδεολογία του, σε διάκριση από τον αστοφασισμό της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή είναι η ιδιαίτερη τακτική εξαπάτησης των εργατών, ευρωπαίων και ελλήνων, και βέβαια σε αυτό τον βοηθούν πάρα πολύ καλά και τα άλλα βρωμογκρουπούσκουλα, που "θέλουν να παλέψουν ντε και καλά με τον κόσμο που σπάει από όλα τα άλλα αριστερά κόμματα", αυτά τα κινούμενα σκουπίδια που του προσδίδουν προφίλ κομμουνιστή για να εξαπατά τους τίμηους εργάτες της ελλαδας και της ευρώπης.
Η φοροεπιδρομή στα πυρακτωμένα με αίμα εργατικά δικαιώματα συνεχίστηκε μέσω της αύξησης των έμμεσων φόρων, που κατατρώγουν τα εργατικά εισοδήματα, δίνοντας περισσότερα προνόμια για την ντόπια μπουρζουαζία. Μείωσε το αφορολόγητο, έμπασε στον λαιμό μας την αύξηση του ΦΠΑ, τον φόρο στα καύσιμα, στα ποτά και τα τσιγάρα, διατηρώντας το σύνολο των μέτρων που επέβαλε η φοροεπιδρομή των προηγούμενων κυβερνήσεων: ΕΝΦΙΑ, Τέλος Αλληλεγγύης, και το Τέλος Επιτηδεύματος.
Βιάζεται βέβαια να ανοίξει τα πόδια μας και να προσφέρει φοροαπαλλαγές στους ντόπιους και ξένους αστοτσιφλικάδες άνω των 20 εκατομμυρίων ευρώ, αποσιωπώντας ότι και σε αυτά τα ψυχούλα βγαλμένα από την υπεραξία φτωχών ευρωπαίων εργατών, μέσω τραπεζών και άλλων επενδυτικών προγραμμάτων, πάλι οι ντόπιοι εργάτες πληρώνουν με τη φορολογία τους όλους αυτούς.
Και τι υποσχέθηκε ως ελάφρυνση των εργατών το Ρωσόδουλο τσογκλάνι? Αφορολόγητο οικογενειακό εισόδημα κάτω των 9.000 ευρώ ετησίως! Ούτε για καφε εσπρέσιον δε θα σας φτάνει!
Έθεσε σε εφαρμογή νέες περικοπές στο ύψος των συντάξεων, αυξήσεις σε εισφορές για σύνταξη, Υγεία, σε χιλιάδες αγρότες, νέους επιστήμονες, επαγγελματίες, αύξησε τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Όλα αυτά τα μέτρα αποδείχτηκαν μόνιμα παλούκια.

Θέλουν εργάτες δούλους? Ναι θέλουν!

Πρόκειται για μέτρα τα οποία, θέλουν να βάλουν την ακραία πείνα που έχει υποστεί η εργατική τάξη "κάτω από το χαλί" και να αποτελέσουν ένα ξεκίνημα για την πλήρη κατάργηση των προνοιακών επιδομάτων, που δίνονταν σε τμήματα του πληθυσμού και τώρα καταργούνται. Όπως οι φοροαπαλλαγές των μικροαστών.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι το 3ο μνημόνιο προβλέπει το κόψιμο 900 εκατ. ευρώ κατ' έτος από τον κρατικό προϋπολογισμό, που προορίζονται για την Πρόνοια, ενώ μόνο από την κατάργηση του ΕΚΑΣ, που παίρνουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι, προσδοκά να εξοικονομήσει 2,4 δισ. ευρώ μέχρι και το 2019.
Στο λεξιλόγιο του αστοτσιφλικαδισμού και των κομμάτων του η λεγόμενη "κοινωνική πολιτική" μεταφράζεται σε ανακύκλωση της φτώχειας και τη διαχείριση μπουκώματος της εκδήλωσης δίκαιης εκδίκησης από την φτωχή εργατική τάξη. Στόχος της κυβέρνησης είναι να συμβιβάσει την εργατική τάξη με τη μίζερη ζωή και τη φτώχεια, να ρίξει στόν λουμπενισμό την απαιτητικότητα που πρέπει να έχουν οι εργάτες, να επιβάλει ως κριτήριο των κρατικών παροχών και των λαϊκών δικαιωμάτων, δήθεν τις αντοχές της οικονομίας και όχι τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης για την ικανοποίηση των οποίων υπάρχουν σήμερα όλες οι υλικές προϋποθέσεις και στη χώρα μας.

Όλοι μαζί οι αφεντάδες τους σε μία μέρα μαζεύτηκαν, παζάρι πείνας να οργανώσουν

Ανάμεσα στα μέτρα που διαφημίζει η συγκυβέρνηση είναι και η πρόσβαση στις υπηρεσίες Υγείας για δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστους. Βέβαια δεν θα είναι δωρεάν πρόσβαση για εργάτες απαλλοτριωμένους, ανέργους, φτωχούς, πολλοί από τους οποίους δεν έχουν να φάνε!
Σύμφωνα με το πρόγραμμα οι ανασφάλιστοι, όπως και οι ασφαλισμένοι, καλούνται να πληρώσουν εξολοκλήρου για την αγορά 2.500 εξετάσεων που δεν καλύπτει ο ΕΟΠΥΥ. Καλούνται, επίσης, να πληρώνουν συμμετοχή στην αγορά φαρμάκων και 1 ευρώ χαράτσι ανά συνταγή.
Αυτό σημαίνει ότι ένα τμήμα χρονίως πασχόντων, που χρειάζονται τακτικά θεραπείες και φάρμακα, θα εγκαταλείπουν τη θεραπεία τους ή πρέπει να συνεχίσουν με τις υποτυπώδεις υπηρεσίες των "κοινωνικών ιατρείων" και των "κοινωνικών φαρμακείων", αφού δε θα έχουν να πληρώσουν.
Στην κατηγορία των μέτρων ψευτολογιάς των εργατών περιλαμβάνονται και τα "αντισταθμιστικά" που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για να αναπληρώσει, τάχα μου, τάχα μου, τις απώλειες των τριακοσίων χιλιάδων χαμηλοσυνταξιούχων που χάνουν το ΕΚΑΣ μέχρι και το 2019. Τα "αντισταθμιστικά" θα κοστίσουν για φέτος στην κυβέρνηση πενήντα εκατομμύρια ευρώ, όταν το εισόδημα που πρόκειται να αφαιρέσει μέχρι το 2019, μόνο από τους χαμηλοσυνταξιούχους δικαιούχους του ΕΚΑΣ, είναι συνάλλαγμα δύο δισεκατομμύρια ευρώ!
Τα στοιχεία του ΙΚΑ είναι αποκαλυπτικά για τη μείωση του μέσου μισθού και την ταυτόχρονη αύξηση της ημιαπασχόλησης, ιδιαίτερα την τελευταία τετραετία. Και βέβαια την τελευταία τετραετία, δύο χρόνια από αυτά ήταν ή τρισμίσητη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και δύο επίσης πλέον χρόνια από αυτά είναι συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ολο το αστοτσιφλικάδικο Ρωσόδουλο φάσμα επί σκηνής και αντεργατικής πρακτικής: Δεξιά - αριστερά - κέντρο - κεντροαριστερά - κεντροδεξιά - κετροκετρώα και της μαϊμούδες θα τις φέρουν μετά.
Απόρροια, λοιπόν, της κατάστασης αυτής είναι και η μείωση του μέσου μισθού των θέσεων πλήρους απασχόλησης κατά δεκαπεντέμισι τις εκατό την τετραετία αυτή. Εντυπωσιακή είναι και η άνοδος της ημιαπασχόλησης! Γέμισε ο τόπος πενταμηνήτες αλλά όχι φυλακισμένους! Κατι που δείχνει ότι η επέκταση της υποαπασχόλησης, της μερικής απασχόλησης και όλων των άλλων νέων τρόπων σκλαβιάς, είναι από τους βασικότερους λόγους αύξησης της απασχόλησης, μόνο που αυτό σημαίνει ότι μια θέση πλήρους απασχόλησης μοιράστηκε σε δύο ή και τρεις εργαζόμενους. Και πρόκειται, αυτό το πράμα, για μόνιμη κατάσταση. Συγκρίνοντας την κολοσσιαία άνοδο των θέσεων μερικής απασχόλησης με αυτή των θέσεων πλήρους απασχόλησης, κατά την περίοδο 2012 - 2016, προκύπτει το προφανές συμπέρασμα της ραγδαίας επέχτασης και κυριαρχίας όλων των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.
Είναι φανερό, λοιπόν, ποιον υπηρετεί αυτή η νομοθεσία. Σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, οι επιχειρηματικοί όμιλοι κατάφεραν να μειώσουν δραστικά το λεγόμενο "κόστος εργασίας", δηλαδή να τρώμε όποτε δουλεύουμε, όπως το λένε αυτοί - πιο σωστά, μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης - και να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους, αυξάνοντας το ποσοστό του κέρδους. Ετσι διαμορφώνονται οι όροι οι περίφημοι για βελτίωση του «επιχειρηματικού κλίματος» και για την «προσέλκυση επενδύσεων», που, μαζί με τις κάθε είδους επιδοτήσεις και άλλα προνόμια που δίνονται στο κεφάλαιο, τίθενται από την κυβέρνηση ως βασικές προϋποθέσεις για την ανάκαμψη που ευαγγελίζονται.
Οπωσδήποτε, όμως, αυτά αφορούν μόνο τους αστοτσιφλικάδες, το κεφάλαιο και ένα μόνο ελάχιστο ποσοστό μικροαστών παρασίτων. Για τη μεγάλη πλειοψηφία των μικροαστών είναι παραμύθι η "δίκαιη ανάπτυξη"
Με βάση έρευνα του ΙΜΕ - ΓΣΕΒΕΕ, που προβλέπει" την οικονομική κατάσταση των μικροαστικών επιχειρήσεων για το β' εξάμηνο του 2016, μέχρι το τέλος του χρόνου αναμένονται περισσότερα από 18.000 νέα "λουκέτα" σε μικροαστικές επιχειρήσεις, περίπου όσα καταγράφηκαν και το α' εξάμηνο του 2016.
Επιβεβαιώνεται ότι αυτοαπασχολούμενοι και μικροαστοί έχουν μεγάλη δυσκολία να συντηρήσουν ακόμα και τις σπατάλες από τις ίδιες τις οικογένειές τους, πολύ περισσότερο δεν έχουν τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν την εργασία άλλους, που σήμερα είναι άνεργοι. Όχι ότι θα τους προσλάμβαναν ποτέ, αλλά λέω τώρα.
Από αυτήν τη σκοπιά, είναι βέβαιο ότι και τα προγράμματα που μετατρέπουν το επίδομα ανεργίας σε "επιδότηση εργασίας" και τα οποία η κυβέρνηση του Αλέξεϊ Τσίπρα λέει ότι σκοπεύει να κατευθύνει στη στήριξη τάχα των μικροαστικών επιχειρήσεων, αργά ή γρήγορα θα αξιοποιηθούν για την παροχή τζάμπα, πραγματικά, εργαζομένων στις μεγάλες μπουρζουάδικες επιχειρήσεις.
Το ίδιο αντίκρισμα θα έχουν και άλλα μέτρα που ανακοίνωσε αυτήν την περίοδο η κυβέρνηση, για να εξωραΐσει την πίεση που δέχονται οι μικροαστοί από την πολιτική της.

Όταν λες την πείνα ανάπτυξη παραμένει πείνα. Αλλά όχι και ηρεμία.

Δεν φτάνουν όλα αυτά φυσικά. Η Ρωσόδουλη κυβέρνηση επέβαλε τον "αυτόματο δημοσιονομικό κόφτη". Οι περικοπές του "κόφτη" θα προέρχονται κατά το κύριο από μειώσεις σε μισθούς, κατά άλλο μισό από μειώσεις σε συντάξεις, κατά λίγο μισό από αυξήσεις των έμμεσων φόρων και κατά άλλο λίγο μισό από μειώσεις στις δαπάνες, από τις οποίες βέβαια εξαιρούνται οι δαπάνες για τη χρηματοδότηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος των διαφόρων τύπων αστοτσιφλικάδων.  Ρώσων και Ευρωπαίων.
Ξεκίνησε επίσης τη σταδιακή απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, με την όποια "προστασία" να σταματά στα τέλη του 2018. Εδωσε τη δυνατότητα στους Ρώσους ολιγάρχες να δημιουργούν εταιρείες ειδικού σκοπού, στις οποίες θα μεταβιβάζονται τα κόκκινα δάνεια.
Οχι μόνο συνέχισε την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων από εκεί όπου την είχαν αφήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις, παραχωρώντας στους επιχειρηματικούς ομίλους τον ΟΛΠ, τα αεροδρόμια, το Ελληνικό κ.λπ., αλλά προχώρησε και στη δημιουργία του υπερ-ταμείου, στο οποίο μεταβίβασε το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, το οποίο θα συνδιαχειρίζεται για 99 χρόνια με τους δανειστές τη δημόσια περιουσία, με σκοπό αφενός την απομείωση του χρέους και αφετέρου τη χρηματοδότηση των επενδύσεων.
Προχώρησε στη δημιουργία νέου «αναπτυξιακού νόμου», παρέχοντας φοροαπαλλαγές αλλά και νέα χρηματοδότηση στους ομίλους.
Λάσπη στα μούτρα τών φτωχών εργατών είναι η παραχώρηση χώρων στους δήμους, χωρίς ούτε καν οικονομικές προϋποθέσεις κάποιας στοιχειώδους αξιοποίησής τους.
Εξίσου όμως αποκαλυπτικά είναι τα επόμενα μέτρα και οι πολιτικές που προκρίνει η κυβέρνηση για να έρθει η περιβόητη "δίκαιη ανάπτυξη", σε αντιπαράθεση φυσικά με την απλή "ανάπτυξη" του Σαμαρά. Τα βήματα που παρουσίασε ο πρωθυπουργός για να λήξει η δεύτερη "αξιολόγηση" και για την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους αποκαλύπτουν τι κρύβεται πίσω από τις διακηρύξεις και από τα διάφορα συνθήματα.
Στην ουσία, η κυβέρνηση προωθεί νέους φόρους και περικοπές δαπανών, επιπρόσθετα δύο δισεκατομμύρια το 2017 σε σχέση με φέτος, και άλλα τρία δισεκατομμύρια ευρώ το 2018. Αυτό θα προβλέπει το νέο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που θα υποβάλει τις επόμενες μέρες. Πέντε δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα το χρόνο μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Από πού προορίζεται να βρεθούν αυτά τα ευρώ? Από την καταλήστευση της υπεραξίας των εργατών και τον περαιτέρω περιορισμό των κρατικών δαπανών για Υγεία, για Παιδεία, για Κοινωνική Ασφάλιση, για πρόνοια.
Πάνω απ' όλα, η κυβέρνηση ετοιμάζεται για το νέο, αποφασιστικό χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων των εργατών, απαγορεύοντας ντε φάκτο όλες τις απεργίες και την πάλη τους, απελευθερώνοντας τις ομαδικές απολύσεις. Οσο και αν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το "ευρωπαϊκό κεκτημένο", ο Αλέξεϊ. Τσίπρας η κοινή στάση των βιομηχάνων και της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη. Προσπαθούν να ξεδοντιάσουν το εργατικό κίνημα, να αφήσουν τους εργάτες χωρίς κανένα όπλο στην ταξική πάλη. Τα σχέδια αυτά πρέπει να συναντήσουν ισχυρές αντιστάσεις.

Ή εργατιά σαν ενωθεί ένα λιοντάρι θα γένει!

Το Κίνημα Εργασίας Ελλάδος αναδεικνύει και προβάλλει ότι μπορούν να ικανοποιηθούν οι ανάγκες της εργατικής τάξης με βάση τις πραγματικές παραγωγικές δυνατότητες και τον πλούτο που παράγεται όχι μόνο σε αυτήν τη χώρα αλλά και σε ολόκληρη την ευρώπη, μόνο αν απαλλαγεί η παραγωγή και η οικονομία απ' τις μαύρες αλυσίδες της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας.
ΣΚΕΦΤΕΊΤΕ! Γιατί σήμερα εισάγουμε γάλα, ζωοτροφές, γεωργικά λιπάσματα και φάρμακα, κρέας, ζάχαρη, όταν τα παράγουμε εμείς?
Γιατί μια τόσο πλούσια χώρα σε ενεργειακές πηγές, έχει χιλιάδες νοικοκυριά σε κατάσταση ενεργειακής φτώχειας;
Γιατί δεν έχουν αξιοποιηθεί προς όφελος των εργατών τα εγχώρια κοιτάσματα υδρογονανθράκων;
Γιατί έχει σταματήσει η οικοδομή ενώ υπάρχουν τόσα έργα που χρειάζεται να γίνουν, αντιπλημμυρικής, αντισεισμικής, αντιπυρικής προστασίας και πρέπει να γίνουν άμεσα?
Οι πρόσφατες πυρκαγιές στη Θάσο, στη Χίο και αλλού, οι πλημμύρες και εδώ στο Θερμαϊκό, στη Θεσσαλία, στη Μεσσηνία, σε άλλα σημεία της Ελλάδας απαιτούν τέτοια άμεσα μέτρα!
Οποιο πρόβλημα, όποιον κλάδο και αν διαλέξουμε αναδεικνύεται η υπεροχή της εργατικής εξουσίας για σοσιαλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, για επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, η υπεροχή του σοσιαλισμού. Αναδεικνύονται οι δυνατότητες μιας παραγωγής που σχεδιάζεται με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες, απέναντι στη σημερινή, της κρίσης, της λιτότητας για την εργατιά και γενικότερα αυτής όπου βασιλεύει το καπιταλιστικό κέρδος.
Για να σαλπίσει αυτός ο δρόμος πρέπει η εργατική τάξη να οργανώσει την αντεπίθεσή της, με αφετηρία την απαίτηση να ανακτηθούν οι απώλειες της περιόδου της κρίσης. Να μην περιμένει λύσεις από τα πάνω, απο τις κυβερνήσεις της. Να οργανώσει τον αγώνα της, να αλλάξει το συσχετισμό δύναμης μέσα στο εργατικό κίνημα.
Αντίστοιχα, στο κίνημα των εξαθλιωμένων φτωχών να ξεκινήσει ή στράτευση τους σε οργανωμένες φάλαγγες κόκκινων φρουρών. Να προετοιμαστεί το εργατικό - λαϊκό κίνημα για τις αναγκαίες μεγάλες ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία.
Ουσιαστική ανακούφιση για τους εργάτες δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την απόκτηση της εξουσίας από τους ίδιους.
Διέξοδος για την εργατική τάξη, για τους αγρότες γής, επαγγελματίες, επιστήμονες, για τους νέους και τις νέες, τις γυναίκες των εργατικών οικογενειών, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς οργάνωση της πάλης με κριτήριο αυτές τις σύγχρονες ανάγκες τους, χωρίς τη συγκέντρωση όλων των απαραίτητων δυνάμεων για την νεκρόθαψη της αστοτσιφλικάδικης πολιτικής, με ανατροπή τελικά της εξουσίας του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής, για να φέρει μπροστά τα νιάτα του κόσμου, τον σοσιαλισμό κομμουνισμό!

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Έφυγε από την ζωή ο καλός μας σύντροφος Χρήστος Μπίστης...



Έφυγε αιφνίδια, σαν να χτύπησε κεραυνός εν αιθρία, σήμερα Πέμπτη 15 Σεπτέμβρη 2016, στις 4.05 μ.μ. και σε ηλικία 77 ετών, μετά από μακροχρόνια μάχη με τη νεφρική και πνευμονική ανεπάρκεια, ο αγαπημένος μας σύντροφος Χρίστος Μπίστης, ο θαρραλέος ιστορικός αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα,της επαναστατικής αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας, και αγωνιστής, γ.γ. της Κ.Ε. του Ε.Κ.Κ.Ε. και ενεργό μέλος της Κ.Σ.Ε. της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. μέχρι την τελευταία του πνοή.



Ο Χρήστος Μπίστης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939, ενώ ένα διάστημα έζησε και στο Βερολίνο.

Στην δεκαετία του 1970 πρωτοστατεί στην ίδρυση του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ), τον ζωντανό εφιάλτη των χουντικών συνταγματαρχών και συνταγματοσυμμορίτων στην ηγεσία του οποίου παρέμεινε ως τις μέρες μας.

Το 1973 έρχεται παράνομα στην Ελλάδα και το 1974 συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και βασανίζεται βάναυσα από τη χούντα των συνταγματαρχών.


Έκτοτε συμμετείχε αδιάλειπτα στα κινήματα και στους αγώνες της Αριστεράς και των εργαζομένων.

Με το ΕΚΚΕ, συμμετείχε σε μετωπικά σχήματα της Αριστεράς, όπως το ΜΛ-ΚΚΕ - ΕΚΚΕ, η Μαχόμενη Αριστερά, το ΜΕΡΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ της οποίας ήταν μέλος της ΚΣΕ.


Ο τόπος και ο χρόνος της πολιτικής του κηδείας θα ανακοινωθεί από τους οικείους και τους συντρόφους του.

Ή ανακοίνωση της ΚΝΕ για τη νέα σχολική χρονιά



Με το κεφάλι ψηλά 
για τη µόρφωση και τη ζωή που µας αξίζει!

Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινάει...
Να ‘µαστε καλά και θα ‘χει απ’ όλα, και καλά και κακά... Νέα µαθήµατα, νέους καθηγητές, πρωινά ξυπνήµατα, νέες δυσκολίες, αλλά και νέες εµπειρίες, νέες περιπέτειες, νέες όµορφες στιγµές που θα µοιραστούµε µαζί µε τους φίλους και τους συµµαθητές µας.

Όλοι µαζί, µε πείσµα και αισιοδοξία, µπορούµε να αντιµετωπίσουµε κάθε πρόβληµα στο σχολείο, στο σπίτι, στη ζωή µας...

Όλοι µαζί έχουµε τη δύναµη να κάνουµε τα όνειρά µας πραγµατικότητα!

Όλοι µαζί, µε µαχητικότητα και ψηλά το κεφάλι, µπορούµε να διεκδικήσουµε τη µόρφωση και τη ζωή που µας αξίζει...
Γιατί… όλοι µαζί είµαστε πιο δυνατοί!

Από την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς θα δώσουµε τη δική µας µάχη, µε όπλο τα όνειρα και τις ανάγκες µας!
Από την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς να δώσουµε τη δική µας µάχη, µε όπλο τα όνειρα και τις ανάγκες µας!
Να δυναµώσει η συλλογική δράση, η συζήτηση για τα προβλήµατα που αντιµετωπίζουµε, η αλληλεγγύη, να οργανωθούν πολλές αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Να γίνουν βήµατα στην οργάνωση του µαθητικού κινήµατος, µε συντονισµό των µαθητών, µε δραστηριότητες µέσα σε κάθε σχολείο, για δυναµικούς µαθητικούς αγώνες µαζί µε όλο το λαό, για το δικαίωµά µας στη µόρφωση και τη ζωή!

Όσο κι αν θέλουν ο υπουργός και η κυβέρνηση να κάνουν το άσπρο-µαύρο, να διατυµπανίζουν ότι «όλα θα πάνε καλά», να λένε πως «όλα γίνονται για το καλό το δικό µας και των οικογενειών µας», η πραγµατικότητα, που οι ίδιοι έφτιαξαν, τους διαψεύδει!

Η αλήθεια είναι πως το σχολείο που έχουν φτιάξει παλιές και νέες κυβερνήσεις, τα κόµµατα που υπηρετούν το σύστηµα, είναι ένα σχολείο φθηνό για το κράτος και ακριβό για τις οικογένειές µας, που δεν παρέχει ολόπλευρη µόρφωση, αλλά δεξιότητες µε ηµεροµηνία λήξης. Είναι το σχολείο  της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσαρµοσµένο στα µνηµόνια που όλοι αυτοί µαζί ψήφισαν και υλοποιούν.
Θα µας βρουν απέναντί τους!
Αν νοµίζουν πως τα παραµύθια τους θα έχουν «happy end» για αυτούς…
… τότε τους ευχόµαστε από τώρα όνειρα γλυκά..!

Πολλά θα κριθούν
από τις απαντήσεις που θα δώσουµε!

Τίποτα δεν αλλάζει ή τα πάντα µπορούν να αλλάξουν;

Αξίζει να αγωνιζόµαστε για τα δικαιώµατά µας ή να συµβιβαζόµαστε µε τη φτώχεια και την κουτσουρεµένη γνώση;

Αξίζει να είµαστε όλοι µαζί ή ο καθένας για την πάρτη του;

Πολλά θα κριθούν
από τις επιλογές που θα κάνουµε!

Δεν καθόµαστε στ’ «αυγά µας»,
παλεύουµε για τα δικαιώµατά µας!

Μπαίνουµε σφήνα στα σχέδιά τους!

Σκέψου… σήµερα η  ανθρώπινη γνώση κατακτά νέα πεδία, ανακαλύπτει, προχωρά…

Η επιστήµη και η τεχνολογία έχουν φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα, υπάρχουν τεχνολογικά επιτεύγµατα που πριν κάποια χρόνια δεν τα έβαζε ο νους του ανθρώπου..!

Σήµερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να ζήσουµε καλύτερα…
Το σύστηµα όµως µας παρουσιάζει για «σύγχρονο» και «ρεαλιστικό»
ό,τι πιο ξεπερασµένο και παλιό…

Γιατί αυτό που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες µας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ:
Η µόρφωση-εµπόρευµα που αδειάζει τις τσέπες των γονιών µας.
Το σχολείο-εξεταστικό κέντρο, που αντί να µας µορφώνει, µας εξοντώνει.

Τα απαρχαιωµένα εργαστήρια, τα κτίρια χωρίς συντήρηση, χωρίς τα απαραίτητα για να γίνει µάθηµα.
Να αυξάνονται τα κενά αντί να γίνονται µόνιµοι διορισµοί καθηγητών. Να µας κάνει Φυσική ο καθηγητής Πληροφορικής και Ιστορία ο γυµναστής για να εµφανίζει η κυβέρνηση λιγότερες ελλείψεις  …

Να κλείνουν ξανά ειδικότητες στα ΕΠΑΛ στέλνοντας µαθητές για σπουδές στις πόλεις και τις περιοχές όπου υπάρχουν οι ειδικότητές τους, χιλιόµετρα µακριά από τα σπίτια τους.
Η µαθητεία, που είναι δουλειά για ψίχουλα και πολλές φορές σε άσχετα πόστα µε τις ειδικότητές µας.

Οι αλλαγές που φέρνει η κυβέρνηση. Όχι µόνο δεν καταργούν το σχολείο-εξεταστικό κέντρο, αλλά το κάνουν πιο ανταγωνιστικό και ψυχοφθόρο, χτυπούν ακόµα περισσότερο το δικαίωµα στην ολόπλευρη µόρφωση.

Ένα µέλλον γεµάτο ανασφάλεια και ζωή χωρίς δικαιώµατα
Να βλέπουµε τους γονείς µας να µην µπορούν να τα βγάλουν πέρα, να κοιτάµε κάθε µέρα τι παραπάνω θα κόψουµε και να στερούµαστε ακόµα και τη βόλτα...
Να συνηθίζουµε στις εικόνες φρίκης ενός πολέµου για τα συµφέροντα των λίγων που ξεριζώνει οικογένειες από τις χώρες τους, που αναγκάζει παιδιά στην ηλικία µας να φεύγουν κυνηγηµένα από τα σπίτια τους...

Όλα αυτά δεν ήρθαν ουρανοκατέβατα..!
Έχουν την ίδια αιτία: Το σάπιο σύστηµα της εκµετάλλευσης και της αδικίας που εξασφαλίζει πλούτη και χλιδή στους λίγους, φτώχεια, ανεργία, ανασφάλεια και αβεβαιότητα για το παρόν και το µέλλον στους πολλούς.
Αυτό το σύστηµα, ο καπιταλισµός, δε διορθώνεται, δεν εξανθρωπίζεται. Μόνο ανατρέπεται!

«Αν τρέµεις από αγανάκτηση για κάθε αδικία, είσαι σύντροφός µου!»
(Τσε Γκεβάρα)

Έλα µαζί µας, γνώρισε την ΚΝΕ. Είσαι ένας από µας και είµαστε µαζί σου. Η γνώµη, η σκέψη και η συµβολή ΟΛΩΝ µας είναι όρος για να δυναµώσει η αντίσταση στα χειρότερα που ετοιµάζουν.
Υπάρχει λύση και είµαστε όλοι µέρος της.

Παλεύουµε για ενιαίο 12χρονο σχολείο αποκλειστικά δηµόσιο και δωρεάν για όλα τα παιδιά, που θα εξασφαλίζει ολόπλευρη µόρφωση. Ένα σχολείο που θα βοηθάει τους µαθητές να κατανοούν τη φύση, την κοινωνία, τον κόσµο, τους ετοιµάζει να αντιµετωπίσουν δηµιουργικά την εργασία και τη ζωή όποιο επάγγελµα και αν ακολουθήσουν.

Επιλέγουµε το δρόµο της ανατροπής,
γιατί η νέα γενιά έχει ιδανικά,
ούτε ξεπουλιέται, ούτε προσκυνά!

Έλα να παλέψουµε για µια ζωή χωρίς φτώχεια, πολέµους και ναρκωτικά, για µια ζωή χωρίς εκµετάλλευση, ανεργία και ανασφάλεια. Με προβάδισµα στην ολόπλευρη µόρφωση, στον Πολιτισµό και τον Αθλητισµό.
Σήµερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να ζήσουµε καλύτερα. Σε καλούµε να έρθεις µαζί µας σ’ αυτόν τον αγώνα για τη νέα κοινωνία των σύγχρονων δικαιωµάτων, της πραγµατικής ελευθερίας, που καταργεί την εκµετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για τη σοσιαλιστική κοινωνία που απελευθερώνει τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του.

Ο δικός µας αγώνας πάει µακριά… για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση!

Πηγή: ΚΝΕ

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Η ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων προς τους πρωτοετείς φοιτητές.

Ένα καλωσόρισμα, διαφορετικό από τα άλλα.
Συνάδελφε πρωτοετή, πριν προλάβεις να ξινίσεις” για το χαρτί που παίρνεις στα χέρια σου, θα θέλαμε να σου ξεκαθαρίσουμε, ότι δεν είμαστε εδώ, ούτε για να σου προσφέρουμε ψεύτικες φιλίες και υποκριτικά χαμόγελα, ούτε για να σε “βοηθήσουμε να γραφτείς στη σχολή”, λες και δεν μπορείς από μόνος σου, ούτε για να σε κεράσουμε καφεδάκια, τα οποία θα σου ζητήσουμε να εξαργυρώσεις κάπου στο τέλος της ακαδημαϊκής χρονιάς με ψήφια. Θέλουμε απλά... να σε “καλωσορίσουμε” στην πραγματικότητα, την οποία οι περισσότεροι σου κρύβουν. Μια πραγματικότητα που αν δεν έχεις ήδη αρχίσει να βιώνεις, θα βιώσεις άμεσα.
Ο χώρος, στον οποίο μέσα από πολλές θυσίες κατάφερες να βρεθείς, το Πανεπιστήμιο, δεν είναι σε καμία περίπτωση ο παράδεισος που σου παρουσιάζουν οι σεβαστοί κύριοι πρόεδροι, κοσμήτορες, μεγαλοκαθηγητάδες και λοιποί πλουσιοπάροχα ντυμένοι τύποι, που, άκου κι αυτό, δεν κόπτονται ιδιαίτερα για τα δικαιώματά σου. Γιατί, ο παράδεισος που σου παρουσιάζουν είναι ένα σκληρά ταξικό περιβάλλον, το οποίο μετατρέπεται χρόνο με τον χρόνο σε Πανεπιστήμιο για λίγους κι εκλεκτούς, που δεν “σηκώνει” τα παιδιά των φτωχών και λαϊκών οικογενειών. Η εντατικοποίηση των όρων σπουδών μέσα από τις υποχρεωτικές παρουσίες και τις ατέλειωτες ώρες παρακολούθησης και οι ταξικοί φραγμοί μέσα από τα δίδακτρα και το τσάκισμα του δικαιώματος σε δωρεάν σίτιση, στέγαση και μεταφορές, είναι πλέον πραγματικότητα και έχουν κάνει για πολλούς από εμάς σχεδόν ανεκπλήρωτο όνειρο την απόκτηση του πτυχίου.
Πώς μπορεί, άραγε, σε αυτές τις συνθήκες, να ανταπεξέλθει ένας φοιτητής που εργάζεται; Ή -ακόμη κι αν δεν εργάζεται- που δυσκολεύεται να καλύψει οικονομικά, πέρα από τα νοίκια και τις καθημερινές ανάγκες του, τα δίδακτρα (ναι, τώρα καλείται να πληρώνει και για το βιβλίο του) και τις μετακινήσεις του; Κι όταν, βέβαια φύγει από δω, τι τον περιμένει; Θα βρει δουλειά; Ή μήπως θα συνεχίσει το τρελό κυνήγι κι άλλων πτυχίων, κι άλλων πιστωποιητικών μέχρι να θεωρείται “επαρκής”; Βέβαια, η αλήθεια είναι, πως ακόμη κι αν τελικά συγκέντρωσει ένα βουνό χαρτούρα, “επαρκής” για το σύστημα δεν θα θεωρείται ποτέ. Κι αν βρει δουλειά, θα ζει με τους μισθούς πείνας, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τα εξαντλητικά ωράρια, τις συνθήκες γαλέρας και τον φόβο της απόλυσης; Κι αν δεν βρει, θα αναγκαστεί να ξενιτευτεί; Εν τέλει, το πτυχίο που με κόπο απέκτησε θα έχει κάποιο αντίκρισμα; Ή θα καταλήξει στην κορνίζα; Οι καιροί που ζούμε μάλλον επιβεβαιώνουν τη δεύτερη αφήγηση.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο μας φαντάζονται οι ντόπιοι και ξένοι κυρίαρχοι, τους οποίους σύσσωμες οι τελευταίες κυβερνήσεις υπηρετούν πιστά. Οι ίδιοι είναι που σπέρνουν τη φτώχεια, τη δυστυχία και τον πόλεμο, που γεννούν την προσφυγιά και αιματοκυλάνε λαούς. Τόσο διψάνε για κέρδος που δεν έχει γι' αυτούς αξία η ανθρώπινη ζωή. Κι αν κάποτε αυτά φάνταζαν μακρινά, τώρα μας χτύπησαν την πόρτα για τα καλά. Χιλιάδες κατατρεγμένοι άνθρωποι, θύματα του πολέμου, πέρασαν απ' τη χώρα μας, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, για να γνωρίσουν τελικά την αδικία, την τρομοκρατία και τους εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, να “ζήσουν” μέσα σε απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς τα στοιχεώδη, γιατί, τι να κάνουμε... αυτοί οι άνθρωποι είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού, σύμφωνα πάντα με το σύστημα.
Μέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό, το ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο συνεχίζει το ξεζούμισμά του λαού και της εργατικής τάξης, με το τσάκισμα δικαιωμάτων και ελευθεριών που έχουν κατακτηθεί εδώ και δεκαετίες. Το πλήθος αντεργατικών μέτρων που εφαρμόζονται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, τα μνημόνια, το χτύπημα στην κοινωνική ασφάλιση, τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την εργασία, η περιστολή των κοινωνικών μας δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών μας ελευθεριών, είναι αυτή η πραγματικότητα που έχει ήδη στηθεί και συνεχίζει να στήνεται από το σύστημα και τις κυβερνήσεις του, για να τσακιστεί ο εχθρός λαός, μαζί και η νεολαία... απ' το σχολείο ακόμη. Για να μείνουμε όλοι στη γωνιά, χωρίς κανένα δικαίωμα και χωρίς βέβαια τη δυνατότητα να διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν.
Κι εμείς; Τι κάνουμε απέναντι σε όλα αυτά;
Είναι αλήθεια, πως σ' αυτό το ερώτημα μπορεί να συναντήσεις πολλές απαντήσεις. “Κοίτα την πάρτη σου”, “η κατάσταση δεν αλλάζει”, “όλοι τα ίδια λένε”, “μην ασχολείσαι με την πολιτική”, “μακριά από κόμματα και παρατάξεις” κι αλλά λογάκια που όλοι μας ακούμε συχνά πυκνά. Λογάκια που δεν εκφράζουν τίποτα παραπάνω από την αντίληψη της υποταγής απέναντι στη φαινομενική παντοδυναμία του συστήματος, της απογοήτευσης και της αναμονής για νέες κοινοβουλευτικές “ελπίδες” (χορτάσαμε πια από δαύτες), της αποδοχής αυτής της κατάστασης σαν ένα αναγκαίο κακό, σαν κάτι το φυσικό που υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει. Και ποιοι μας τα λένε όλα αυτά; Οι ίδιοι που μας βαφτίζουν τεμπέληδες, καφεδάκηδες (σα δε ντρεπόμαστε, να πίνουμε και καφέ!) κι ακόμη, συνένοχους στην κρίση τους. Θέλουν να νιώσουμε για τα καλά, πως δεν υπάρχει εναλλακτική, πως πρέπει να πληρώσουμε την κρίση τους και πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι΄αυτό.
Για εμάς δεν είναι έτσι τα πράγματα. Κι αν σήμερα μπορεί να επικρατούν οι παραπάνω αφηγήσεις, η ίδια η ιστορία έχει αποδείξει, πως, όταν η νεολαία έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια της, οι αφηγήσεις άλλαζαν. Μπορούσαμε να έχουμε δικαιώματα και να μην θεωρείται φυσιολογικό το να μας κόβουν το δωρεάν βιβλίο ή το να πηγαινοερχόμαστε από μάθημα σε μάθημα, μην έχοντας χρόνο για τίποτα άλλο. Το πτυχίο ήταν η μόνη προϋπόθεση, για να βρούμε δουλειά και δεν χρειαζόταν να επανακρίνεται, λες και μας χαρίστηκε. Και είχαμε δωρεάν συγγράμματα, στοιχείο έτσι κι αλλιώς απαραίτητο, για να μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις σπουδές μας. Κι ήταν οι αγώνες μας που μας τα εξασφάλιζαν. Έτσι οφείλουμε να απαντήσουμε και σήμερα απέναντι στην αμφισβήτηση αυτών των κατακτήσεων.
Κι εδώ κάπου, μάλλον ήρθε η ώρα να συστηθούμε.
Είμαστε οι Αγωνιστικές Κινήσεις, μια αριστερή πολιτική δύναμη που παρεμβαίνει στις σχολές. Δεν θέλουμε να παίξουμε κρυφτούλι και να σου παρουσιαστούμε σαν “ανεξάρτητοι”, όπως έχουν μάθει να κάνουν πολλοί εδώ μέσα. Θέλουμε να ξέρεις τι λέμε και ποιοι είμαστε. Γιατί η πραγματικότητα που ζούμε δεν αφήνει περιθώρια για κρυφτούλι. Γιατί τα όνειρά μας ξεθωριάζουν. Γιατί οι κατακτήσεις μας γκρεμίζονται η μία μετά την άλλη. Γιατί μας θέλουν μια γενιά χωρίς παρόν και μέλλον. Γιατί είμαστε νέοι άνθρωποι με ανάγκες και όχι στρατιωτάκια αμίλητα, ακούνητα κι αγέλαστα. Γιατί δεν πρέπει να ζήσουμε μέσα στην πείνα, την ανεργία, τον πόλεμο, τον φασισμό και τον φόβο.
Πιστεύουμε, πως δεν μας αξίζει η ζωή που μας τάζουν οι κυρίαρχοι. Πιστεύουμε, πως μπορούμε μέσα απ' τους συλλογικούς μας αγώνες να διεκδικήσουμε όσα μας στερούν. Δεν νιώθουμε καμία ανάγκη να προτείνουμε στο σύστημα τρόπους να ξεπεράσει τα δικά του “αδιέξοδα” ή να γίνει καλύτερο, πολύ απλά γιατί δεν μπορεί. Γι' αυτό και σε αντίθεση με την υπόλοιπη Αριστερά, δεν τρέφουμε αυταπάτες, για καλές κυβερνήσεις, μέσα στα πλαίσια αυτού του συστήματος που είναι απ' τη φύση του εχθρικό απέναντι στον λαό. Η ίδια η πραγματικότητα απέδειξε, πως καμιά ευνοϊκή αλλαγή δεν μπορεί να έρθει μέσα απ' τις κάλπες, όσο ο λαός κι η νεολαία βρίσκονται στη γωνία. Μόνο, αν ορθώσουμε ανάστημα και πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, μόνο αν εμπιστευτούμε τις δικές μας δυνάμεις και παλέψουμε από κοινού με τους εργαζόμενους, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, θα καταφέρουμε να χαράξουμε τον δικό μας δρόμο ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας! Παίρνοντας έμπνευση από τα ξεσπάσπατα και τις εξεγέρσεις των λαών ανά τον κόσμο, μα κι από τον δικό μας λαό που βγήκε και θα ξαναβγεί στον δρόμο. Εκεί, πλάι του πρέπει να βρεθούμε κι εμείς. Ξεκινώντας να οικοδομούμε εστίες αντίστασης πρώτα απ' όλα στους συλλόγους μας, παλεύοντας για το δικαίωμά μας σε σπουδές, δουλειά, ελευθερίες.
Με μαζικό κίνημα, για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας ανήκουν!
Για μια ζωή στο μπόι των ονείρων μας!