Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Η ελεύθερη πρόσβαση στα Πανεπιστήμια στο καλάθι των αχρήστων.



Χρόνια τώρα οι συριζαίοι, όταν ήταν ακόμη στην αντιπολίτευση, υποστήριζαν την ελεύθερη πρόσβαση στα Πανεπιστήμια, ενώ και στις προγραμματικές τους θέσεις για την Παιδεία, τον Σεπτέμβρη του 2014 έλεγαν: «Αποδέσμευση της απόκτησης του απολυτηρίου Λυκείου από την είσοδο στα Πανεπιστήμια και ελεύθερη πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση». Από τότε μέχρι σήμερα «κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι» και η «πρώτη φορά κυβερνώσα Αριστερά» έκανε τη μια κωλοτούμπα μετά την άλλη, σε βαθμό τέτοιο που έχουμε χάσει το λογαριασμό.

Κάποιοι νέοι, όμως, που παραμένουν στις γραμμές τους, «το’ χουν δέσει κόμπο» ότι επιτέλους η νέα κυβέρνηση θα προχωρήσει στην κατάργηση του βραχνά των πανελλαδικών, γι’ αυτό και δεν αναρωτιούνται αν θα γίνει αυτό αλλά πότε θα γίνει πράξη η προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ. Εξ ου και η ερώτηση που θα ήθελε να απευθύνει στον υπουργό Παιδείας μια 17χρονη σύνεδρος του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ.

Πλην, όμως, ο Φίλης έσπευσε να την προσγειώσει ανώμαλα. «Δεν υπάρχει θέμα ελεύθερης πρόσβασης» δήλωσε. Δικαιολόγησε δε, αυτή του τη θέση λέγοντας ότι «στην πραγματικότητα όλοι μπαίνουν» στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ (φέτος 7 στους 10 υποψήφιους).

Σημειώνουμε ότι το ψευδοεπιχείρημα αυτό έχει χρησιμοποιήσει και ο επικεφαλής της Επιτροπής διαλόγου Αντώνης Λιάκος, προκειμένου να στηρίξει την νεοφιλελεύθερης κοπής πρότασή του για ένα διετές Λύκειο για λίγους κι εκλεκτούς, εξοντωτικό, εξετασιοκεντρικό, πλήρως υποταγμένο στην αγωνιώδη προσπάθεια εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο.

Είναι, όμως, μικρό πράγμα, 33.417 νέοι άνθρωποι να μένουν εκτός ΑΕΙ-ΤΕΙ; Στις φετινές εξετάσεις μετείχαν συνολικά 103.402 υποψήφιοι για 69.985 θέσεις σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ. Αμέσως, αμέσως δηλαδή 33.417 υποψήφιοι έμειναν εκτός νυμφώνος. Οι 84.441 υποψήφιοι  ήταν αυτοί των Γενικών Λυκείων. Αυτοί διεκδικούσαν 57.991 θέσεις. Εκτός ΑΕΙ-ΤΕΙ έμειναν δηλαδή «με το καλημέρα» 26.450 υποψήφιοι.

Τα αποτελέσματα αυτά είναι συνήθη και επαναλαμβάνονται από χρονιά σε χρονιά. Αρα, καταρχάς δεν εισάγονται όλοι. Εκείνοι που μένουν απέξω είναι κυρίως παιδιά λαϊκών στρωμάτων, που δεν άντεξαν τον σκληρό ανταγωνισμό, που συνεπάγεται πολύχρονη, πολυέξοδη (στα φροντιστήρια), εξοντωτική προετοιμασία (οι γόνοι των μεσοαστικών και μεγαλοαστικών οικογενειών έχουν και άλλες διεξόδους στα πανεπιστήμια του εξωτερικού, σε ακριβά κολέγια, κ.λπ.) και για τα οποία δεν σκοτίζεται, ως φαίνεται, κατά δήλωσή του, ο Φίλης.

Επειτα είναι και το γεγονός ότι υποψήφιοι προερχόμενοι κατά κύριο λόγο από αυτά τα χαμηλά λαϊκά στρώματα εισάγονται σε σχολές χαμηλής ζήτησης, κυρίως των ΤΕΙ, που δεν αποτελούν και πρώτη προτίμησή τους, ενώ στη συνέχεια είτε τις εγκαταλείπουν είτε κάνουν πολλά χρόνια να πάρουν το πτυχίο.

Πώς απαντάει ο υπουργός Παιδείας, που εμφανίζεται ως «πολλά βαρύς αριστερός», σ’ αυτό το πρόβλημα;

Δηλώνει ότι οπωσδήποτε πρέπει να υπάρχει ένα σύστημα επιλογής για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που θα ρυθμίζει «ποιος μπαίνει, σε ποια σχολή, με ποια κριτήρια». Απαντάει, δηλαδή, ως πατενταρισμένος αστός, που έχει κλείσει τα μάτια στους χίλιους μύριους ταξικούς φραγμούς που ταλανίζουν τον μαθητή καθόλη τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά και λόγω της ταξικής του θέσης στην κοινωνία.

Το ερώτημα γι’ αυτόν που μπαίνει είναι αν το σύστημα αυτό θα είναι το σημερινό, όπου η επιλογή γίνεται εκτός σχολείου, μέσω των πανελληνίων εξετάσεων, αν θα είναι επιλογή από τα ίδια τα Πανεπιστήμια, ή αν θα είναι ένα σύστημα, στο οποίο η ευθύνη της επιλογής θα δοθεί στο Λύκειο.

Από τα λεγόμενα του υπουργού Παιδείας προκύπτει ότι η πρώτη περίπτωση απορρίπτεται, διότι στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη φροντιστηριακή εκπαίδευση (ενώ τάχα όλες οι άλλες επιλογές την αποκλείουν). Η δεύτερη απορρίπτεται και αυτή διότι είναι «ένα σύστημα που δημιουργεί φραγμούς» (θυμίζουμε, όμως, ότι η πρόταση Λιάκου εμπεριέχει την επιλογή από τα ίδια τα ιδρύματα. Ενα μεγάλο ποσοστό της μοριοδότησης των υποψηφίων για την εισαγωγή θα είναι το Εθνικό Απολυτήριο, που θα αποκτάται και με εξετάσεις σε μαθήματα που θα έχουν επιλέξει οι μαθητές με βάση τα κριτήρια εισαγωγής που θέτουν διάφορες πανεπιστημιακές σχολές και ένα άλλο μικρότερο ποσοστό θα είναι άλλα κριτήρια που θα θεσπίζουν τα ίδια τα ιδρύματα).

Ο Φίλης, φαίνεται, να συντάσσεται με την τρίτη περίπτωση (επιλογή μέσα από το Λύκειο), αξιοποιώντας και τη «διεθνή εμπειρία».

Κοντολογίς, το υπουργείο Παιδείας και η συγκυβέρνηση προτίθενται να υιοθετήσουν ένα σύστημα εισαγωγής που θα είναι ένας «χυλός» από το ανακάτεμα του συστήματος Αρσένη, του συστήματος Διαμαντοπούλου, της πρότασης Λιάκου, κ.λπ. Ενας «χυλός», όμως, ζεματιστός που θα κατακάψει τα παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.


Της Γιούλας Γκεσούλη

 Πηγή: Κόντρα

Διαπραγματεύονται το νέο πακέτο αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων!



Από τη μέρα που ξεκίνησαν οι συζητήσεις με το κουαρτέτο για τη δεύτερη αξιολόγηση μέχρι την περασμένη Τετάρτη (παραμονή της τελευταίας συνάντησης) έχουν εκδοθεί καμιά δεκαριά non paper. Τα περισσότερα από το υπουργείο Οικονομικών, ένα από το υπουργείο Οικονομίας (Σταθάκης) και ένα από το ΥΠΕΝ (Σκουρλέτης). Αν εξαιρέσουμε τρία non paper, τα υπόλοιπα θυμίζουν ωρολόγιο πρόγραμμα: αναφέρουν απλά ποιοι υπουργοί και ποιες ώρες θα συναντηθούν με τους τροϊκανούς.

Κι εκείνα, όμως, τα non pa-per που υποτίθεται ότι περιείχαν «ειδήσεις» θύμιζαν χρησμούς της Πυθίας. Του Σκουρλέτη, για παράδειγμα, έγραφε ότι «διαπιστώθηκε σύμπτωση απόψεων ως προς την πρόοδο των ζητημάτων στη βάση των συμφωνηθέντων», εξυπηρετώντας περισσότερο το σχέδιο εκτόνωσης της σύγκρουσης του υπουργού ΠΕΝ με το Μαξίμου. Ομως, ακόμα και οι πυθιακοί χρησμοί καμιά φορά αποκρυπτογραφούνται. Αυτό ισχύει για ένα non paper που εκδόθηκε το μεσημέρι τις περασμένης Δευτέρας, από το γραφείο Τύπου του υπουργείου Οικονομικών και έλεγε τα εξής:

«Ολοκληρώθηκε η συνάντηση του υπουργού Οικονομικών Ε. Τσακαλώτου και του αν. υπουργού Γ. Χουλιαράκη με τους επικεφαλής των θεσμών. Στη συνάντηση με θέμα τα Δημοσιονομικά ανταλλάχτηκαν απόψεις αναφορικά με το μέγεθος της δημοσιονομικής βάσης. Συμφωνήθηκε, από κοινού, να υπάρξει ανταλλαγή πληροφοριών και περαιτέρω μελέτη των δημοσιονομικών στοιχείων, ώστε να ακολουθήσουν πιο εμπεριστατωμένες συζητήσεις αναφορικά με τον προϋπολογισμό του 2017 και τον προγραμματισμό επίτευξης των συμφωνηθέντων δημοσιονομικών στόχων» (οι εμφάσεις δικές μας).

Σημειώνουμε ότι η άτυπη αυτή ενημέρωση περιγράφει εμπλοκή σε ό,τι αφορά τα δημοσιονομικά ζητήματα, η υπέρβαση της οποίας θα επιχειρηθεί στον επόμενο γύρο (περί τα μέσα Νοέμβρη θα επιστρέψει το κουαρτέτο, ενώ στο μεταξύ θα εργάζονται τα τεχνικά κλιμάκια). Επίσης, σημειώνουμε με έμφαση το γεγονός ότι δεν υπάρχει δραματοποίηση, υψηλοί τόνοι και συγκρουσιακό κλίμα. Είναι σαν να περιγράφει μια συζήτηση μεταξύ τεχνοκρατών, οι οποίοι δεν εκπροσωπούν διαφορετικές κατευθύνσεις και θα συμφωνήσουν όταν λάβουν γνώση όλων των στοιχείων. Δεν υπάρχει, δηλαδή, το παλιό ψευτο-συγκρουσιακό κλίμα «από εκεί η νεοφιλελεύθερη τρόικα - από εδώ ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ» (μόνο ο θλιβερός -και άθλιος- Κατρούγκαλος επιμένει να τα λέει αυτά).

Τι κρύβεται πίσω από τις γραμμές αυτού του non paper; Πρώτο, ότι η κυβέρνηση δε θα μπορέσει άλλο να καθυστερήσει τη σύνταξη Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος για την περίοδο 2017-2019. Και θα το συντάξει προβλέποντας «πρωτογενές πλεόνασμα» για το 2019 (τον επόμενο χρόνο από τη λήξη του τρίτου Μνημόνιου, δηλαδή) ύψους 3,5% του ΑΕΠ, καταγράφοντας μια ακόμα ήττα στο επίπεδο της προπαγάνδας. Ομως, η εμπλοκή στη διαπραγμάτευση με τους τροϊκανούς δεν αφορά τόσο τον καθορισμό των μεγεθών ενός Μεσοπρόθεσμου, που μάλλον δεν έχουν αρχίσει να τα συζητούν, όσο τη λήψη κάποιων άμεσων δημοσιονομικών μέτρων, προκειμένου να «βγει» ο προϋπολογισμός του 2017.

Στην κορυφή αυτών των μέτρων είναι το αφορολόγητο. Το ΔΝΤ έχει γράψει καθαρά στη λεγόμενη ενδιάμεση έκθεσή του (δεν έχει σχέση με το Μνημόνιο), ότι είναι απαράδεκτο στην Ελλάδα οι μισοί μισθωτοί να είναι αφορολόγητοι, ενώ στην Ευρωζώνη το ποσοστό αυτό είναι 8%. Εχει επιβεβαιωθεί και από κυβερνητικά χείλη, πλέον, ότι υπάρχει και έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας που προτείνει αφορολόγητο 5.000 ευρώ το χρόνο! Και βέβαια, δε διαφεύγει της προσοχής μας το γεγονός ότι αυτή τη φορά ο Τσακαλώτος ζορίστηκε πολύ για να κάνει μια off the record δήλωση ότι δεν προτίθεται να συμφωνήσει σε μείωση του αφορολόγητου. Απέφυγε, δηλαδή, να επαναλάβει εκείνα τα… ηρωικά της περασμένης άνοιξης.

Τον περασμένο Απρίλη, ο Τσακαλώτος δήλωνε στη Βουλή ότι δεν είναι διατεθειμένος να καταθέσει νομοσχέδιο με αφορολόγητο χαμηλότερο από τα 9.100 ευρώ. Το Μάη, κατέθεσε νομοσχέδιο με αφορολόγητο 8.636 ευρώ, που αυξάνεται μόνο ανάλογα με τα τέκνα του φορολογούμενου. Με το γνωστό τσογλανίστικο θράσος που τον διακρίνει, δήλωσε ότι έκανε έναν «συμβιβασμό ο οποίος προστατεύει τις οικογένειες με παιδιά» κι ότι «μια αριστερή κυβέρνηση κράτησε το υψηλότερο αφορολόγητο σχεδόν σε όλη την Ευρώπη». Μη δίνετε, λοιπόν, καμιά βάση στα όσα με την ίδια… κατηγορηματικότητα δηλώνει σήμερα (ότι δεν πρόκειται να πειραχτεί το αφορολόγητο). Το έχει μάθει καλά πια το παιχνίδι της εξαπάτησης και του κατευνασμού. Το αφορολόγητο θα μειωθεί. Το ερώτημα είναι πόσο θα μειωθεί.

Αναφερθήκαμε εν εκτάσει στο αφορολόγητο γιατί είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του περιεχόμενου της «σκληρής διαπραγμάτευσης». που κάνουν οι συριζαίοι. Οταν υπάρχει ένα συμφωνημένο πλαίσιο (οι στόχοι του τρίτου Μνημόνιου), διαπραγμάτευση  μπορεί να γίνει μόνο στη φάση των εκτιμήσεων. Δηλαδή, να λένε οι τροϊκανοί ότι αυτά θα είναι τα νούμερα σε έσοδα και δαπάνες, να λέει η κυβέρνηση ότι θα είναι κάποια άλλα και να τα βρίσκουν κάπου στη μέση. Οταν όμως φτάνουμε στη φάση του απολογισμού, τότε δε χωράει διαπραγμάτευση. Τότε πρέπει να ληφθούν πρόσθετα μέτρα προκειμένου να καλυφθεί η απόκλιση από το στόχο. Επομένως, το μόνο που διαπραγματεύονται είναι πόσο μεγάλο θα είναι το πακέτο των νέωναντιλαϊκών δημοσιονομικών μέτρων και πότε θα εφαρμοστεί το καθένα απ' αυτά. Είναι σαν να διαπραγματεύονται τον τρόπο με τον οποίο θα εκτελέσουν κάποιον που καταδίκασαν σε θάνατο (με αγχόνη, με γκιλοτίνα, με τυφεκισμό, με ηλεκτρική καρέκλα ή με θανατηφόρο ένεση).

Μολονότι τα εργασιακά είναι το κορυφαίο θέμα στην ατζέντα της δεύτερης αξιολόγησης, από μεριάς κυβέρνησης δεν έχουμε καμιά ενημέρωση. Ο Κατρούγκαλος πέρασε ώρες στο «Χίλτον», αλλά δεν εξέδωσε ούτε non paper ούτε επίσημες ανακοινώσεις. Δεν είπε τι ζητά η τρόικα. Επαναλαμβάνει μονίμως τις γνωστές παπάρες, ότι αυτοί είναι νεοφιλελεύθεροι κι αυτός… κομμουνιστής, που θα επαναφέρει το εργασιακό καθεστώς εκεί που ήταν πριν τα Μνημόνια, τουλάχιστον όσον αφορά τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Αυτό, όμως, είναι «ληγμένο». Με το Μνημόνιο έχουν συμφωνήσει ότι αποκλείεται η επάνοδος στο προ Μνημονίων καθεστώς.

Για να ξέρουμε τι μας περιμένει, θα θυμίσουμε τι αναφέρει το ΔΝΤ στην πρόσφατη έκθεσή του: «Οι μεταρρυθμίσεις του 2011 στην αγορά εργασίας, στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τον κατώτατο μισθό ήταν σημαντικά βήματα μπροστά όπως και φαίνεται στην επακόλουθη και αξιοσημείωτη βελτίωση του εργατικού κόστους (…) Η αντίσταση στις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας είναι λοιπόν κατανοητή. Ομως, θα ήταν σφάλμα να συμπεράνουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας πρέπει να αντιστραφούν γιατί αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τα δυνητικά οφέλη για τις επενδύσεις και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Αντ’ αυτού, οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να συμπληρωθούν με πιο φιλόδοξες προσπάθειες για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που είναι σε εξέλιξη για το πλήρες άνοιγμα των υπόλοιπων κλειστών επαγγελμάτων, για τη δημιουργία ανταγωνισμού, και τη διευκόλυνση παροχής αδειών για επενδύσεις και για ιδιωτικοποιήσεις, καθώς και με μέτρα για την ευθυγράμμιση των πλαισίων της Ελλάδας για τις συλλογικές απολύσεις και την συλλογική δράση με διεθνείς βέλτιστες πρακτικές».

Ομως δεν είναι μόνο τα εργασιακά. Το ΔΝΤ έχει θέσει ξανά στο τραπέζι το Ασφαλιστικό, πράγμα που έχει επιβεβαιώσει ο Τσακαλώτος, αναφέροντας ότι την Πέμπτη (τελευταία μέρα αυτού του γύρου των συζητήσεων με το κουαρτέτο), στο μισάωρο 11.30-12.00 θα εξεταζόταν η «πορεία της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης». Το ΔΝΤ την άποψή του και σ' αυτόν τον τομέα την έχει εκφράσει στην έκθεσή του: «Οι δαπάνες παραμένουν υπέρμετρα εστιασμένες σε δυσβάσταχτα υψηλές συντάξεις που παρέχονται στους υπάρχοντες συνταξιούχους (…) το έλλειμα του συνταξιοδοτικού συστήματος βρίσκεται στο μη βιώσιμο επίπεδο του περίπου 10% του ΑΕΠ (σε σύγκριση με τον μέσο όρο του 2,5% στη ζώνη του ευρώ) (…) Προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για απαραίτητες κοινωνικές δαπάνες που θα προστατεύουν τις ευάλωτες ομάδες και θα παρέχουν απαραίτητες δημόσιες υπηρεσίες, , είναι απαραίτητη μια περαιτέρω μείωση των τρεχουσών συντάξεων, και αυτό μπορεί να γίνει με το ξεπάγωμα των σημερινών συντάξεων και με την εφαρμογή του νέου μαθηματικού τύπου για τις παροχές».

ΥΓ. Η γνωστή παπάρα του Κατρούγκαλου περί «απομόνωσης» του «ακραίου παίκτη» δεν προσφέρεται πια ούτε για παιδιά. Εκτός του ότι με τον «ακραίο παίκτη» συμφωνεί στα βασικά ζητήματα ο ΣΕΒ, εκτός του ότι ο «ακραίος παίκτης» έχει πάντοτε τον πρώτο λόγο στα εργασιακά ζητήματα, διότι θεωρείται ότι διαθέτει την τεχνογνωσία, οι «μη ακραίοι παίκτες» έχουν τώρα έναν παραπάνω λόγο να συμφωνήσουν με τις προτάσεις του, γιατί οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές θέλουν να εξακολουθεί να συμμετέχει το ΔΝΤ στο ελληνικό «πρόγραμμα».

Πηγή: Κόντρα

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Όχι Στην Αντικοινωνική, Την Αντιδημοκρατική Και Μιλιταριστική Ευρωπαϊκή Ένωση!



Διακήρυξη της Ευρωπαϊκής Περιφερειακής Συνάντησης Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων
Όχι στην αντικοινωνική, την αντιδημοκρατική και μιλιταριστική ΕΕ!

Στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία το τέλος της κρίσης δεν βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη. Η ανάκαμψη που διαρκώς ανακοινώνεται δεν υπάρχει γιατί στις περισσότερες χώρες κυριαρχεί στασιμότητα ή ακόμα και η κρίση. Οι λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες επίσης έχουν παρασυρθεί στην κρίση.
Οι κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ, είτε συντηρητικές είτε σοσιαλδημοκρατικές είτε κυβερνήσεις συνεργασίας, επιβάλλουν μια σκληρή πολιτική λιτότητας και φτώχιας και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) έχει αναλάβει να εφαρμόσει αυστηρά αυτή τη πολιτική. Στην Ευρωζώνη η Κομισιόν ελέγχει τους προϋπολογισμούς των διαφόρων κυβερνήσεων εκ των προτέρων για να διασφαλίσει ότι αυτές οι κυβερνήσεις θα εφαρμόσουν τα νεοφιλελεύθερα μέτρα περικοπής των δαπανών και μείωσης των κρατικών χρεών.

Το νεοφιλελεύθερο δόγμα, της μείωσης των κρατικών χρεών έως το 3% του ΑΕΠ, έχει μετατραπεί σε σιδερένια κανόνα. Αυτό το δόγμα αποτελεί τον πυρήνα της οικονομικής συμφωνίας Μέρκελ – Σαρκοζί και είναι το μόνιμο όπλο ενάντια στα κοινωνικά δικαιώματα, την κοινωνική ασφάλιση και τις δημόσιες υπηρεσίες.
Η επίθεση των αφεντικών, των κυβερνήσεων και της Κομισιόν συγκεντρώνει τα πυρά της παράλληλα με τη δραστική μείωση των μισθών και την αύξηση της παραγωγικότητας, που συνδυασμένα επιτρέπουν την αύξηση των κερδών των μονοπωλίων. Η κρίση χρησιμοποιείται σαν μεγάλη πρόφαση για την επέκταση της ευέλικτης εργασίας και για την παραβίαση των εργασιακών δικαιωμάτων και το χτύπημα του εργατικού κινήματος. Αυτή η γενικευμένη πολιτική λιτότητας και φτώχιας επιβλήθηκε στην Ελλάδα από την Τρόικα (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – Ευρωπαϊκή Ένωση – Διεθνές Νομισματικό Ταμείο). Η πολιτική η οποία επιβάλλεται από τις κυβερνήσεις συνεργασίας συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών προκαλεί τεράστια κοινωνικά προβλήματα, μια χωρίς προηγούμενο μείωση του βιοτικού επιπέδου καθώς και μείωση των γεννήσεων και χειροτέρευση της υγείας ολόκληρου του πληθυσμού. Η χώρα ματώνει, χάνει την νεολαία και τους ειδικευμένους εργάτες της, οι οποίοι με την ελπίδα να βρουν δουλειά σε κάποια άλλη χώρα υποχρεώνονται να μεταναστεύουν. Το ίδιο συμβαίνει στην Ισπανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία, όπου το ποσοστό των ανέργων φθάνει στα ύψη, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους εργάτες, ενώ εκατομμύρια οικογένειες ζουν κάτω από το επίσημο όριο της φτώχιας.

Για τους εργάτες και τους λαούς, για τη νεολαία, τις γυναίκες και τις πλατιές λαϊκές μάζες η πολιτική αυτή της λιτότητας και της φτώχιας σημαίνουν ένα κοινωνικό πισωγύρισμα, ένταση του ανταγωνισμού, του ατομισμού, μαζική ανεργία και εξαθλίωση. Σε όλες τις χώρες οι εργαζόμενοι αποτελούν το πυρήνα της αντίστασης ενάντια σε αυτή τη πολιτική… μια μαζική αντίσταση με απεργίες και διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις που συνενώνουν εκατομμύρια ανθρώπους, εργάτες της πόλης και της υπαίθρου και συνταξιούχους, που όλοι τους είναι θύματα αυτής της πολιτικής. Τα ΜΜΕ που ελέγχονται από τα μονοπώλια σιωπούν για αυτά τα ζητήματα, διότι φοβούνται το ξέσπασμα αγώνων ενάντια σε αυτή τη πολιτική, που θα ενταθούν και θα συντελέσουν στο δυνάμωμα της πάλης των εργαζομένων, οι οποίοι ολοένα και πιο συνειδητά παλεύουν για τα συμφέροντά τους, συνενώνονται και κινούνται στην ίδια κατεύθυνση με άλλα τμήματα του πληθυσμού που πλήττονται από την πολιτική της λιτότητας και της φτώχιας. Για να εφαρμόσουν αυτή τη πολιτική των περικοπών, της φτώχιας και του ανταγωνισμού η οικονομική ολιγαρχία, τα μονοπώλια, οι τράπεζες κλπ δε διστάζουν να συγκροτούν κυβερνήσεις μη-εκλεγμένες και συμμαχίες με ακροδεξιά κόμματα τις οποίες επιβάλλουν ώστε να εφαρμοστούν οι κανόνες και οι εντολές της ΕΕ, που έχουν την ισχύ νόμων και οι οποίες ακολουθούνται απ’ τις κυβερνήσεις, τα κοινοβούλια και κάθε εθνικό θεσμό. Έτσι επέβαλε η Τρόικα στη Ιταλία την πρώτη μη εκλεγμένη κυβέρνηση και στήριξε ήδη την τρίτη κατά σειρά μη εκλεγμένη κυβέρνηση. Καθοδηγείται από έναν φιλελεύθερο ρεφορμιστή ο οποίος παίρνει μέτρα ενάντια στην εργατική τάξη και μέτρα σκληρά ενάντια στους εργάτες και θέλει να επιβάλει ένα αυταρχικό προεδρικό σύστημα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Η πολιτική της λιτότητας συνοδεύεται από μεγαλύτερη αντίδραση και μεγαλύτερη καταπίεση ενάντια στους αντιπάλους, και εντεινόμενη ποινικοποίηση των κοινωνικών διαμαρτυριών.

Όλα αυτά αποκαλύπτουν τον αντιδημοκρατικό και αντικοινωνικό χαρακτήρα της ΕΕ. Η πραγματική εξουσία βρίσκεται στα χέρια των κυβερνόντων και στην μη εκλεγμένη Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία επεξεργάζεται ντιρεκτίβες και μέτρα, τα οποία επιβάλλει στα κράτη που βρίσκονται κάτω από την πίεση των εκπροσώπων των μονοπωλίων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζητάει μεν, όμως οι αποφάσεις του έχουν μικρή αποτελεσματικότητα. Χρησιμοποιείται ως «δημοκρατικός» μανδύας της ΕΕ, που και η ίδια δεν είναι δημοκρατική.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη βοήθεια νόμων, στρατιωτικών πλοίων και τοίχων προσπαθεί να εμποδίσει τους μετανάστες, που προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα στοιβαγμένοι σε βάρκες. Χιλιάδες από αυτούς έχουν πνιγεί στη Μεσόγειο. Με τη βοήθεια της FRONTEX και με άλλους τρόπους, όπως έγινε στη Λαμπεντούζα, και αλλού με συρματοπλέγματα, προσπαθεί να δημιουργήσει ένα φρούριο ενάντια στους άνδρες και τις γυναίκες, που προσπαθούν να ξεφύγουν από την αθλιότητα και τους πολέμους για τους οποίους είναι υπεύθυνη η ίδια η ΕΕ. Η πραγματικότητα είναι ότι η ΕΕ επεμβαίνει σήμερα στην Κεντρική Αφρική. Μια επέμβαση η οποία έχει αποφασισθεί και πραγματοποιείται από τον γαλλικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος έχει ζητήσει βοήθεια από τους συμμάχους του στην ΕΕ. Μερικές κυβερνήσεις έχουν αποστείλει στρατεύματα και άλλες βοηθούν με διάφορους τρόπους. Όμως κανένας δεν έχει καταδικάσει αυτή την επέμβαση, η οποία, όπως και οι άλλες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Αφρική, θα καταλήξουν σε πανωλεθρία. Ο βασικός σκοπός τους βρίσκεται στη διατήρηση της νεοαποικιακής κυριαρχίας και στον έλεγχο των πρώτων υλών, ιδιαίτερα του ουρανίου. Οι πιο επιθετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ, ιδιαίτερα ο γαλλικός ιμπεριαλισμός, ο αγγλικός ιμπεριαλισμός και αυξανόμενα ο γερμανικός ιμπεριαλισμός, παίζουν έναν επικίνδυνο αντιδραστικό ρόλο και σύρουν σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό την ΕΕ σε στρατιωτικές επεμβάσεις για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους στην Αφρική, την οποία βλέπουν σαν αυλή του σπιτιού τους. Αυτή η πολιτική η οποία εφαρμόζεται σε στενή συνεργασία με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό κατασπαταλά δισεκατομμύρια ευρώ και προωθεί τη στρατιωτικοποίηση των κρατών μελών της ΕΕ. Στρέφεται ενάντια στους αγώνες των αφρικανικών λαών, που προσπαθούν να ξεφύγουν από την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και τις κυρίαρχες αντιδραστικές κλίκες που αποτελούν όργανα αυτής της πολιτικής.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπραγματεύεται μυστικά εδώ και μήνες με εκπροσώπους της αμερικανικής κυβέρνησης, το υπουργείο εμπορίου και τα μεγάλα κοντσέρν τη Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Συνεργασία (Transatlantic Trade and Investment Partnership - ΤΤΙΡ). Είναι η λεγόμενη «συμφωνία ελεύθερου εμπορίου», σε σαφή νεοφιλελεύθερη βάση, και αποσκοπεί στην απελευθέρωση των ειδών διατροφής και στα περιβαλλοντικά πρότυπα. Αποσκοπεί στη φιλελευθεροποίηση των αγορών, ιδιαίτερα του κρατικού και δημόσιου τομέα, τα οποία επιδιώκεται να ανοιχτούν στα ιδιωτικά μονοπώλια. Αυτή η συμφωνία θα διευκολύνει τα μεγάλα μονοπώλια, να διεξάγει δίκες ενάντια σε κράτη, τα οποία θα μπορούσαν να καταδικαστούν ότι εμπόδισαν τον «ελεύθερο» ανταγωνισμό. Αυτή η συμφωνία παρουσιάζεται από τον Ομπάμα σαν «ΝΑΤΟϊκή οικονομική συμφωνία» για να αντιπαρατεθεί στην οικονομική ισχύ της Κίνας και των άλλων ανταγωνιστών της συμμαχίας ΗΠΑ-ΕΕ, και ακολουθεί το σύνθημα: «Εμείς πρέπει να συνασπιστούμε ενάντια στον υπόλοιπο κόσμο και να συμμετέχουμε στον οικονομικό πόλεμο για την κατάληψη των αγορών, τον έλεγχο των πρώτων υλών και των πηγών ενέργειας». Μέσω του ανταγωνισμού, «όλοι εναντίον όλων», αυτή η συμφωνία αποτελεί ένα όπλο ενάντια στους λαούς και τους εργάτες σε παγκόσμια κλίμακα. Οι μόνοι που κερδίζουν απ’ αυτόν τον «ελεύθερο» και χωρίς περιορισμούς συναγωνισμό είναι τα πιο ισχυρά μονοπώλια. Είναι επείγον και αναγκαίο να αναπτυχθεί σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες ένα μαζικό κίνημα για τον τερματισμό αυτών των διαπραγματεύσεων.

Αυτή η πολιτική έχει οδηγήσει σε μία επικίνδυνη κατάσταση, η οποία προς το παρόν ξεδιπλώνεται στην Ουκρανία και στην ευρύτερη περιοχή. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο και να μετεξελιχθεί σε γενικευμένη στρατιωτική κλιμάκωση. Η σύγκρουση έχει τη ρίζα της στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και στην επεκτατική πολιτική της ΕΕ προς τα ανατολικά. Πίσω από αυτή την επεκτατική πολιτική βρίσκεται ο γερμανικός ιμπεριαλισμός, ο οποίος προσπαθεί να δυναμώσει τον ηγετικό του ρόλο στα πλαίσια της ΕΕ, για να μπορέσει να διασφαλίσει μια καλύτερη αφετηρία για τον ανταγωνισμό με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σε παγκόσμια κλίμακα.

Η Ουκρανία είναι μια μεγάλη χώρα με σημαντικές πηγές πρώτων υλών. Για τη Ρωσία η Ουκρανία έχει γεωστρατηγική σημασία. Η ενσωμάτωση της Ουκρανίας στη σφαίρα επιρροής της ΕΕ είναι ένα μεγάλο χτύπημα ενάντια στη Ρωσία και στις φιλοδοξίες των ηγετών της, που προσπαθούν να επιβάλουν την Ρωσία ως μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη. Και κανένας δεν μπορεί να παραβλέψει ότι οι ηγέτες της ΕΕ αυτό έπραξαν. Δε δίστασαν να στηρίξουν σ’ αυτή τη προσπάθεια τις αντιδραστικές δυνάμεις, μαζί και τις ανοιχτά φασιστικές δυνάμεις, που κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα.

Ο Πούτιν αντέδρασε αμέσως. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός αναμείχθηκε ανοιχτά για να ελέγξει τη κρίση στη περιοχή καθώς και να αποσπάσει την ηγεσία από τους ευρωπαίους συμμάχους, οι οποίοι επί δεκαετίες προωθούσαν τις εμπορικές τους σχέσεις με τη Ρωσία. Οι γάλλοι ιμπεριαλιστές πουλάνε στη Ρωσία όπλα. Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός εξαρτάται εν μέρει από το ρωσικό φυσικό αέριο. Ο αγγλικός ιμπεριαλισμός χρειάζεται τη ροή κεφαλαίου των ρώσων ολιγαρχών… κι ένα μεγάλο μέρος των κρατών μελών της ΕΕ καταναλώνουν φυσικό αέριο που ρέει μέσω των ουκρανικών αγωγών. Μέσω της εκμετάλλευσης της κρίσης, το ΝΑΤΟ επεκτάθηκε προς ανατολάς και κινείται ολοένα περισσότερο προς τα ρώσικα σύνορα, γεγονός που προκαλεί εντάσεις. Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αναμειγνύονται άμεσα και βρίσκονται κατευθείαν αντιμέτωπες. Παρόλο που ως τα σήμερα καμιά δεν έχει προχωρήσει σε απευθείας στρατιωτική σύγκρουση, ωστόσο μεγαλώνει η αστάθεια στην περιοχή. Αυτό τροφοδοτεί την στρατιωτικοποίηση. Η ΕΕ παρουσιάζεται ολοένα και σαφέστερα ως ιμπεριαλιστικό μπλοκ, οι δραστηριότητες του οποίου απειλούν την ειρήνη. Βέβαια δεν υπάρχει πλήρης ενότητα σε αυτό το ζήτημα μεταξύ των μελών της ΕΕ, αλλά η κατεύθυνση είναι αυτή των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που ενεργούν στο όνομα ολόκληρης της ΕΕ.

Σ’ αυτό το σημείο επιθυμούμε να επισημάνουμε τη συμφωνία των απόψεων των σοσιαλδημοκρατικών και συντηρητικών κομμάτων. Και τα δυο συνασπίστηκαν με την αντίδραση και βοήθησαν τους ακροδεξιούς στη Ουκρανία και επικροτούν θερμά το ρόλο του ΝΑΤΟ. Ο τρόπος υποδοχής που έγινε από αυτές τις δυνάμεις στον Στόλτενμπεργκ – έναν σοσιαλδημοκράτη ηγέτη – ήταν σαν να ήταν γραμματέας του ΝΑΤΟ. Ολόκληρη αυτή η πολιτική βρίσκει αντιμέτωπους τους εργάτες και τους λαούς, που αποφασιστικά την απορρίπτουν. Η δυσαρέσκεια αυξάνεται παντού. Οι προοδευτικές, οι επαναστατικές και οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις, τα μαρξιστικά – λενινιστικά κόμματα και οργανώσεις έχουν καθήκον να βρεθούν στη πρώτη γραμμή αυτών των γιγαντιαίων διαμαρτυριών – μιας διαμαρτυρίας που συμπεριλαμβάνει όλα τα στρώματα του πληθυσμού, ιδιαίτερα όμως την εργατική τάξη. Το να βρίσκεται κανείς στη πρώτη γραμμή αυτών των διαμαρτυριών σημαίνει να αντιπαλέψει αποφασιστικά την πολιτική λιτότητας της ΕΕ και των κυβερνήσεων που προσπαθούν να την εφαρμόσουν. Σημαίνει να αγωνιστεί και να ενισχύσει την πάλη των εργατών και των λαών ενάντια στον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της ΕΕ, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της πολιτικής της και ενάντια στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των λαών, που θέλουν να καθορίσουν οι ίδιοι το μέλλον τους.

Οι αντιδραστικές και ακροδεξιές δυνάμεις, τα ανοιχτά φασιστικά κόμματα και ομάδες προσπαθούν αυτή τη δυσαρέσκεια να την εκμεταλλευτούν και να τη στρέψουν προς την επικίνδυνη κατεύθυνση του εθνικισμού, της διάσπασης και της εχθρότητας προς τους ξένους. Γι’ αυτές τις δυνάμεις ο εχθρός δεν είναι το καπιταλιστικό σύστημα αλλά οι άλλοι λαοί, «οι ξένοι». Αυτές οι δυνάμεις προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις ευρωπαϊκές εκλογές για να δυναμώσουν, για να εκλέξουν βουλευτές και για να εκμεταλλευτούν την οικονομική βοήθεια της ΕΕ, για να μπορέσουν έτσι να προωθήσουν τους σκοπούς τους. Εμείς, τα μαρξιστικά – λενινιστικά κόμματα και οργανώσεις, που υπογράφουμε αυτή τη δήλωση, θα προωθήσουμε την ανάλυσή μας για το χαρακτήρα της ΕΕ και την πολιτική της και θα τη διαδώσουμε κατά τη διάρκεια αυτών των εκλογών. Αυτές οι εκλογές, όπως και η ίδια η δημιουργία της ΕΕ, αποτελούν καρικατούρα της δημοκρατίας.

Σε εκείνες τις χώρες που υπάρχουν δυνάμεις και προβάλλονται ψηφοδέλτια που στρέφονται ενάντια στην πολιτική της λιτότητας και της φτώχιας της ΕΕ και αγωνίζονται ενάντια στην αντίδραση και τον πόλεμο, καλούμε να υπερψηφιστούν αυτά τα ψηφοδέλτια.

Στις χώρες, στις οποίες καλείται κανείς να αποφασίσει μεταξύ δυνάμεων που υπερασπίζουν την ΕΕ και δυνάμεις που ασκούν κριτική μόνο σε μερικές πλευρές αλλά δεν θίγουν τις βάσεις και τους σκοπούς αλλά και τις αυταπάτες που προκύπτουν από μια πολιτική μεταρρύθμισης της ΕΕ καλούμε σε μια δραστήρια και μαχητική πολιτική ενάντια και αποχή.

Σε εκείνες τις χώρες στις οποίες υπάρχουν προοδευτικές δυνάμεις οι οποίες τάσσονται και αγωνίζονται υπέρ της εξόδου της χώρας τους από την ΕΕ, όπου υπάρχει μια μαζική βάση και μπορούν να σχηματιστούν συμμαχίες και λίστες ψηφοδελτίων καλούμε σε υπερψήφιση αυτών των ψηφοδελτίων. Τέτοιες λίστες ψηφοδελτίων θα τις προπαγανδίσουμε ευρύτερα και θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα των λαών να καθορίσει μόνος το μέλλον του. Καταδικάζουμε κάθε μορφή καταπίεσης και όλων των προσπαθειών που γίνονται για να αποκρύψουν και να παραποιήσουν τους σκοπούς των αγώνων.

Σ’ αυτή τη περίπτωση προβάλλουμε τα παρακάτω αιτήματα:

Κάτω η ιμπεριαλιστική ΕΕ!
Κάτω η πολιτική λιτότητας της ΕΕ!
Κάτω η ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων!
Όχι στην φιλοπόλεμη πολιτική της ΕΕ!
Όχι στη διατλαντική εμπορική και επενδυτική συνεργασία (TTIP)!
Όχι στην ένωση τραπεζών!
Όχι στις Ηνωμένες πολιτείες της Ευρώπης!
Όχι στην ιμπεριαλιστική Ευρώπη!
Για την διεθνιστική αλληλεγγύη των εργατών και των λαών!

Περιφερειακή συνδιάσκεψη των κομμάτων και οργανώσεων τα οποία ανήκουν στη Διεθνή Σύσκεψη Μαρξιστικών – Λενινιστικών κομμάτων και οργανώσεων.
Γερμανία, Απρίλης 2014

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Ή Ένωση τών Δικαίων και ή γλυκιά σοκολάτα των αστοτσιφλικάδων.


Γούστο για τα νόστιμα αυτός ο οπορτουνισμός!

Πρόσφατα, ακούσαμε για την περίπτωση ενός ανάπηρου υπεργολάβου με αυτιστικό παιδί, που υποθήκευσε το σπίτι του, στην Θεσσαλονίκη. Στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια, που απέτρεψε τον πλειστηριασμό και συγκρούστηκε με τα ΜΑΤ, πεταχτείκαν ένα μάτσο κόσμος όπως μερικοί από την Ανταρσυα, τα αλάνια του ΝΑΡ (όλα γιατί δεν έχουν μείνει και πολλοί) κάποιους Ρωσόδουλους ΣΕΚίτες, τους γεροκλιφικούς της ΔΕΑ, τα αλητάκια της ΑΡ.ΑΝ, και το ξέρασμα που κυκλοφορεί ανενόχλητο με το όνομα ΛΑ.Ε, διάφορους φορείς (εντάξει, μεταμφιεσμένα κόμματα είταν)  και στελέχη του ΚΚΕ μεταμφιεσμένα σε ΠΑΜΕ, χωρίς ανοιχτό κάλεσμα, που δεν πήραν μέρος στη σύγκρουση. Μία χαρά ως εδώ! Επιτέλους το τρελότσιρκο βρήκε κάτι κοινό έ? Κούνια που σας κούναγε!

Από εδώ και πέρα δεν μας ενοχλεί ούτε το ότι ο άνθρωπος θα το χάσει το σπίτι του έτσι κι αλλιώς, ούτε το ότι είμαστε όλοι εμείς ένα μάτσο τρελοί που μαζεύτηκαν σαν περιφερόμενο τσίρκο και έγιναν λύκοι που έφαγαν ο ένας τον άλλο. Άλλο είναι το θέμα! Το πώς και γιατί όπως ρωτάνε κάποιοι σύντροφοι ξεκίνησε το άγριο κύμα οργής ενάντια στο ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ και τη στάση τους. Γνωρίζουμε πολύ καλά οτι το βασικό είναι να κατευθυνθεί η οργή των εργατών και των εργατών γής προς τα εκεί κι όχι προς την σοσιαλφασιστική κλίκα της συγκυβέρνησης, που φώναζε "κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη" και τώρα στέλνει τα ΜΑΤ να σαπίζουν στο ξύλο όποιον δεν είναι ήδη άστεγος.

Εδώ είναι που ορισμένοι καλοπροαίρετοι σύντροφοι είτε βλέπουν γραμμές άμυνας του οπορτουνισμού εναντίον του ΚΚΕ είτε βλέπουν λαθη στην γραμμή του ΚΚΕ γενικώς και ειδικώς που δεν είναι της περίστασης τώρα!

Η γραμμή άμυνας του οπορτουνισμού, δεν ενδιαφέρεται για τα γεγονότα και ούτε καν για τα ακριβή στοιχεία της κάθε στιγμής. Είναι σταθερά υποταγμένη στην υπηρεσία της κάθε μορφής οπορτουνισμού και σοσιαλφασισμού, και δεν κάνει αντιπολίτευση απο την μεριά μιάς ιστορικής περιόδου. Κάνει χαρούλες μόνο για το γλυψιμο στα πίσω μέρη του αστοτσιφλικαδισμού, με μία εμμονή στο σκέτο βρώμικο ψευτολογιό, και καμιά βάσιμη κατηγορία σε κάποιο θέμα (πχ. Κριτική σε κάποια θέση του καταστατικού). Το ΚΚΕ για αυτά τα άτομα (για την ηγεσία τους πάντα μιλάμε, για να χρησιμοποιήσουμε κι εμείς τα βρώμικα τους κόλπα) δεν ήρθε ποτέ και πουθενά και πρέπει να λογοδοτήσει για αυτήν την απουσία του!

Η Ένωση τω Δικαίων, αυτή ή υπερεπαναστατική οργάνωση, που με αυτήν σηκωνόταν από το κρεβάτι ο φτωχός εργάτης και άπορος, για να ζήσει την άθλια του ζωή, και με αυτήν κοιμόταν την νύχτα, νιώθοντας μες στην καρδιά του την γλυκιά γαλήνη ότι κάτι εκεί έξω τον σκέφτεται, (ναι αυτό νομίζουν, τουλάχιστον εμείς είμαστε σέχτα αλλά το ξέρουμε), πήγε κι έβγαλε ένα κείμενο που είχε την γεύση με αυτό που τρώνε από τους αστοτσιφλικάδες, όπου εγκαλεί τους ιδιοκτήτες του ΚΚΕ (την ηγεσία του όπως πάντα, αλλά αν ο θυμωμένος ψηφοφόρος τολμήσει να τους ρωτήσει αυτοί θα τον πούνε βαλτό ΚΝίτη) και το δημοσίευμα που παρουσιάζει ως συμμετέχοντες, τα χασικλίδια που έλειπαν επιδεί όπως λένε οι νέοι, έπιναν εκίνη την στιγμή μπάφους και παίζαν "ΠΡΟ"!

Ή προβοκατσιά  και το πρακτορικό πρακτοριλίκι έχουν μια ωραία γοητεία μόνο και μόνο γιατί την σπάνε σε κάποιον, έτσι ή σαπίλα διαδόθηκε αστραπιαία. Κι όσο πιο μακριά από τα γεγονότα ήταν κανείς, τόσο πιο παθιασμένα το πίστευε και υποστήριζε, γιατί όσοι ήταν όντως εκεί, δε θα μπορούσαν να το κάνουν και δύσκολα δε θα αναγνώριζαν τον πρόεδρο του Συνδικάτου Οικοδόμων.

Η δεύτερη γραμμή βασίστηκε στο αδύναμο δημοσίευμα του 902.gr, που βγήκε αργά το βράδυ και δεν ανέφερε την παρουσία του εξωκοινοβουλετικού τσίρκου που ήμαστε όλοι μαζί οι τρελοί. Ετσι λειτουργουσε το ΚΚΕ και το ειδησεογραφικό του πρωσοπικό, δεν έχουν τον χρόνο να ανεβάζουν άμεσα τα θέματα -χωρίς αυτό να υποδηλώνει διεργασίες ή κάποια άλλη σκοπιμότητα, απλά αδυναμία.

Οποιος τυχερός δεν έχει social media και όλα αυτά τα διαόλια, μπορεί να μην πήρε χαμπάρι απ' όσα συμβαίνουν στο διαδικτυακό χάος και να ζει ευτυχισμένος. Εάν όμως έχει κάποια επαφή, θα έμενε με την εντύπωση πως το ΠΑΜΕ και οι λαϊκές επιτροπές κατάφεραν να καπελώσουν μια κινητοποίηση στην οποία δε βρέθηκαν καν.

Είναι κραυγαλέα τραγική ειρωνεία να αμολά αυτόν τον οχετό βρωμιών ή Ένωση τών Δικαίων! Μία σέχτα που πάσχει από κατάθλιψη μετά από το δημοψήφισμα που το κάλπικο ΟΧΙ έγινε αυτό που ήταν πάντα, και είναι πάντα απασχολημένοι με κάτι όποτε ξεσπά μία εργατική μάχη. Αυτοί, που όταν τους προτείνεις μία ένοπλη εργατική πολιτοφυλακή κατουριούντε απάνω τους! Το πιο σημαντικό όμως είναι ποιον ακριβώς βολεύει η καλλιέργεια τέτοιων μπαμπουινισμών κι η απάντηση δεν είναι πολύ δύσκολο να δοθεί...

Το λέει και ή πρόταση φωτογραφίας της Ένωσης των Δικαίων!

Έμπνευση και πηγή: sfyrodrepano