Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

ICMLPO: Aνακοίνωση για τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο.



Την 1η Ιανουαρίου του 1959, η κουβανική επανάσταση θριάμβευσε. Πολλά χρόνια αντάρτικου αγώνα που έγινε στα βουνά του Νησιού, θαρραλέοι αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του λαού που αναπτύχθηκαν στις πόλεις, κατέληξαν στη νίκη. Ενενήντα μίλια από τον ιμπεριαλισμό των Γιάνκηδων, οι Κουβανοί επαναστάτες έσπασαν τη θεωρία της «γεωγραφικής μοιρολατρίας» σύμφωνα με την οποία, λόγω της εγγύτητας των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν ήταν δυνατό να κάνουν την επανάσταση στη Λατινική Αμερική.

Τα επιτεύγματα της Επανάστασης, η αγροτική μεταρρύθμιση, η εθνικοποίηση όλων των Αμερικανικών επιχειρήσεων, η εξάλειψη του αναλφαβητισμού, η υγειονομική περίθαλψη και η εκπαίδευση, ενέπλεξαν τις εργαζόμενες μάζες και τη νεολαία: όλα αυτά ξύπνησαν την αλληλεγγύη των εργαζομένων και των λαών του κόσμου, ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής. Έδειξαν το δρόμο της ένοπλης επαναστατικής πάλης. Αλλά επίσης εξαπέλυσαν το μίσος της διεθνούς αντίδρασης, τα πολεμικά επεισόδια των Ηνωμένων Πολιτειών, την εισβολή στο Playa Giron (Κόλπος των Χοίρων) και εκατοντάδες τρομοκρατικές ενέργειες, το εμπορικό εμπάργκο για πάνω από σχεδόν εξήντα χρόνια, το οποίο απέτυχε λόγω της ηρωικής αντίστασης του κουβανικού λαού και των επαναστατών.

Οι ηρωικές πράξεις των εργατών, των αγροτών και της κουβανικής νεολαίας ήταν ικανές να αναπτύξουν και να οδηγήσουν στη νίκη με την ήττα της τυραννίας και τη θέσπιση της Λαϊκής Εξουσίας. Πέτυχε στην προώθηση των επιτευγμάτων, των κοινωνικών και οικονομικών μετασχηματισμών, αντιστάθηκε και ξεπέρασε όλα τα είδη των επιθέσεων από τον ιμπεριαλισμό και την αντίδραση. Όλο αυτό ήταν δυνατό λόγω του σχηματισμού και της σφυρηλάτησης ενός επαναστατικού κόμματος, του Κινήματος της 26ης Ιουλίου, το οποίο ήταν ικανό να υιοθετήσει σωστές και έγκαιρες κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες ήταν σε θέση να οδηγήσουν τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις στον αγώνα και τη νίκη. Μεταξύ των μελών της επαναστατικής διοίκησης ήταν πολλοί πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες, ο Camilo Cienfuegos , ο Che , ο Frank Pais , ο Raul Castro . Ανάμεσα σε όλους αυτούς, ο Kομαντάντε FIDEL CASTRO ξεχώρισε ως ο ηγέτης, ο οποίος συμμετείχε ενεργά και άμεσα από τις πρώτες μάχες, παίζοντας το ρόλο του οργανωτή, του υπεύθυνου στρατηγικής, δημοφιλής ηγέτης και αρχηγός του κράτους.

Οι κοινωνικές επαναστάσεις είναι έργο των μαζών, αλλά δεν θα ήταν δυνατές χωρίς την καθοδήγηση των επαναστατών ηγετών που αναδύονται μέσα στη έξαψη της μάχης, αλλά φτάνουν σε διαστάσεις που καθορίζουν την πορεία και την εξέλιξη των διαδικασιών.
Οι εργάτες και οι αγρότες, η νεολαία, οι επαναστάτες, το Κίνημα της «26ης Ιουλίου», οι επαναστάτες διοικητές και ο Κομαντάντε Fidel Castro οδήγησαν μια λαϊκή επανάσταση που έγινε σε μια μικρή χώρα που αντιμετώπισε την ισχυρότερη δύναμη στον πλανήτη και ήταν σε θέση να αντισταθεί.

Ο Fidel Castro πέθανε έχοντας εκπληρώσει τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές του. Τα λόγια και οι πράξεις του σε όλη τη μακρά ζωή του ως πολεμιστή, θα αντέξουν, αποτελούν τη μαρτυρία του θάρρους και της επιμονής ενός λαού, εκφράζουν τις πεποιθήσεις και τη δέσμευση ενός επαναστάτη.
Τα Μαρξιστικά Λενινιστικά Κόμματα και οι Οργανώσεις που έχουν ενσωματωθεί στο ICMLPO εκφράζουν τα κομμουνιστικά τους συναισθήματα προς την εργατική τάξη, το λαό  και τους Κουβανούς επαναστάτες.

Νοέμβρης του 2016
Συντονιστική Επιτροπή της Διεθνούς Διάσκεψης των Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων, ICMLPO

ΑΔΕΔΥ απεργία στίς 24 Νοεμβρη.

24ωρη πανελλαδική απεργια απεργία κάλεσαν οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες των αστοτσιφλικάδων της ΑΔΕΔΥ την 24/11 αλλά σε σχέση με αυτούς τους καλοταϊσμένους τεμπέληδες θα την υλοποιήσουν οι εργάτες. Όπως λέει και ή Πορεία Αριστερή Εκπαιδευτικών, απεργία λοιπόν. Για μας. Για κανένα άλλο!

Στην σχετική απεργιακή ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ αναφέρεται.

Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ – 24ΩΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΠΕΜΠΤΗ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Συνάδελφοι,
Η περίοδος που διανύουμε βρίσκει τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους νέους και τα φτωχομεσαία κοινωνικά στρώματα μπροστά σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση: Η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ., που ψηφίστηκε από τον Ελληνικό λαό με τη δέσμευση ότι θα σταματήσει τον μνημονιακό κατήφορο, υλοποιεί με απαράμιλλη προσήλωση και θρησκευτική ευλάβεια το σύνολο των νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών.
Τα μέτρα που προωθεί η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. στον χώρο του Δημοσίου είναι πλήρως ευθυγραμμισμένα με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, περί επιτελικού κράτους, που ξεκίνησαν από τις κυβερνήσεις των προηγούμενων δεκαετιών, εφαρμόστηκαν απαρέγκλιτα απ’ όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις και στοχεύουν σε ένα κράτος που ουσιαστικά θα εποπτεύει τις αρμοδιότητες που θα ασκούν ιδιωτικές εταιρείες, ενώ για τις ανάγκες του θα προσλαμβάνει κυρίως προσωπικό με ελαστικές εργασιακές σχέσεις.
Στον Δημόσιο Τομέα δρομολογείται η κατάργηση της ενιαίας σχέσης εργασίας και της σταθερής απασχόλησης μέσω της αξιολόγησης των δομών και υπηρεσιών, κάτι που ήταν μνημονιακή υποχρέωση από το μεσοπρόθεσμο του 2011 και το οποίο οι αγώνες μας δεν επέτρεψαν, μέχρι τώρα, να εφαρμοσθεί.
Η επίθεση στο Δημόσιο γίνεται για να ιδιωτικοποιηθούν όλες οι προσοδοφόρες υπηρεσίες του και το σχέδιο περιλαμβάνει σταδιακά βήματα. Με αρχή την επαναξιολόγηση των δομών, που θα είναι η δικαιολογία και η δήθεν «τεκμηρίωση» για τα νέα οργανογράμματα Υπουργείων και την κατάργηση φορέων του Δημοσίου, θα περάσει η σκυτάλη στην «αξιολόγηση» των εργαζομένων, με ατομική στοχοθεσία, που θα ξεκινάει, ωστόσο, από τους στόχους των Υπουργών. Η διαδικασία θα ολοκληρωθεί με την κινητικότητα των υπαλλήλων, που διευκολύνεται από την εφαρμογή όλης της μνημονιακής νομοθεσίας που κληρονόμησε και διατηρεί η κυβέρνηση, αφού έχει δημιουργήσει τον «κρατικό υπάλληλο» και έχει καταργήσει τις κενές οργανικές θέσεις. Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι θα υποχρεωθούν τελικά να μετακινούνται σύμφωνα με τις ανάγκες του νέου, επιτελικού Δημοσίου.
Σταδιακά, με τις μετακινήσεις των Δημοσίων Υπαλλήλων σε άλλες υπηρεσίες θα αλλάζουν και οι σχέσεις εργασίας. Θα ακολουθούν, έτσι, την απόλυτη «ευελιξία» που έχει καθιερωθεί πλέον και στο Δημόσιο, με τους συμβασιούχους που ήδη περνάνε σαν διαδοχικά κύματα από τις θέσεις που παλιότερα είχαν μόνιμοι υπάλληλοι.
Με το Μισθολόγιο-Βαθμολόγιο κυβέρνηση και δανειστές απέτρεψαν τις αυξήσεις που προβλέπονταν με το ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων, ενώ η ίδια η κυβέρνηση λίγους μήνες μετά νομοθέτησε τον «κόφτη», δηλαδή το αυτόματο πετσόκομμα μισθών και συντάξεων προκειμένου να μπορεί να αποπληρωθεί το χρέος και τα τοκοχρεολύσια.
Για το επόμενο διάστημα κυβέρνηση και δανειστές ετοιμάζουν νέες ανατροπές στα εργασιακά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα. Θα έχουν ως αιχμές την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, την περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού, τη διεύρυνση και γενίκευση της ελαστικοποίησης και της εκ περιτροπής εργασίας.
Οι συνεχείς επιθέσεις και η συκοφάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος καθώς και οι δικαστικές παρεμβάσεις προοιωνίζουν την πρόθεσή τους να εφαρμόσουν τις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» στη συνδικαλιστική νομοθεσία και να προχωρήσουν σε αλλαγή της, με κύρια αιχμή τη διευκόλυνση των απολύσεων συνδικαλιστών και πρωτοπόρων εργαζομένων, τον περιορισμό και την ουσιαστική ακύρωση του δικαιώματος της απεργίας και την επαναφορά της ανταπεργίας (lockout) των εργοδοτών.
Με το τελευταίο πολυνομοσχέδιο για το Υπερταμείο σχεδιάζουν να βάλουν όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του Δημοσίου στο νέο υπερΤΑΙΠΕΔ και να διορίσουν διοίκηση ελεγχόμενη από τους δανειστές. Να ιδιωτικοποιήσουν πλήρως τη Δ.Ε.Η. και να ανοίξουν τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση του νερού.
Συνάδελφοι,
Το 3ο μνημόνιο αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην κατεύθυνση του εργασιακού μεσαίωνα που έχουν σχεδιάσει, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Κυβερνήσεις της χώρας μας επιμένοντας σταθερά στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, φροντίζοντας να μετακυλίεται το κόστος της κρίσης διαρκώς πάνω στις πλάτες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Αυτή η πολιτική οδηγεί στην έξαρση του ρατσισμού στις χώρες της Ευρώπης και ανοίγει το δρόμο στις ακροδεξιές και νεοναζιστικές συμμορίες.
Η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ., συνεχίζοντας την πολιτική των κυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ., έχει δεσμευτεί να εφαρμόσει μέχρι τέλους το 3ο Μνημόνιο προβάλλοντας την «απαίτηση» της για χαλάρωση της θηλιάς του χρέους από τους δανειστές.
Η έξοδος από αυτό το τέλμα είναι εφικτή, απαιτεί αγωνιστική, ενωτική δράση ενάντια στα μνημόνια, στη λιτότητα, στο νεοφιλελευθερισμό και στο ρατσισμό. Απαιτεί σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ και διεκδίκηση άμεσης διαγραφής του χρέους.
Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να πάρουν μαζικά μέρος στην 24ωρη Γενική Απεργία την ΠΕΜΠΤΗ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016. Η Απεργία μας αυτή πρέπει και μπορεί να αποκτήσει παλλαϊκά-πανεργατικά χαρακτηριστικά, με την συμμετοχή των εργαζομένων του Ιδιωτικού Τομέα αλλά και των νέων, των άνεργων, των επιστημόνων και των αυτοαπασχολούμενων για να ξαναπιάσουμε το νήμα των μεγάλων κινητοποιήσεων ενάντια στα μνημόνια.
Διεκδικούμε:
1. Δημόσιες υπηρεσίες που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών. Αυτό σημαίνει: Την προώθηση ενός προγράμματος μαζικών προσλήψεων μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη όλων των αναγκών στην Υγεία, στην Εκπαίδευση, στον Πολιτισμό, στην Αυτοδιοίκηση, στα Ασφαλιστικά Ταμεία, στους Ελεγκτικούς Μηχανισμούς και σ’ όλες τις Κοινωνικές Υπηρεσίες.
2. Το σταμάτημα των διαδικασιών αξιολόγησης δομών κι εργαζομένων, την κατάργηση των μνημονιακών διατάξεων που περικόπτουν οργανικές θέσεις, πριμοδοτούν υπέρμετρα το επιτελικό προσωπικό του Δημοσίου, δίνουν υπηρεσίες σε ιδιώτες (outsourcing) κι ανοίγουν τον δρόμο των απολύσεων και της διεύρυνσης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
3. Την κατάργηση της ενοικιαζόμενης εργασίας, της μερικής απασχόλησης, της ελαστικής και εκ περιτροπής εργασίας και την κάλυψη όλων των παγίων και διαρκών αναγκών, με προσωπικό μόνιμης, σταθερούς και πλήρους εργασίας. Την κατάργηση των εργολαβιών και της εκχώρησης αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες σ’ όλο το Δημόσιο, τα Ν.Π.Δ.Δ., τα Νοσοκομεία και τους Ο.Τ.Α.
4. Γενναία αύξηση των δαπανών σε Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Ασφάλιση και για Δημόσιες επενδύσεις.
5. Κατάργηση όλων των νόμων που μείωσαν μισθούς – συντάξεις – κοινωνικά επιδόματα. Αύξηση των μισθών για να ζούμε με αξιοπρέπεια. Όχι στη σύνδεση μισθού με την αξιολόγηση και στις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Όχι στην αύξηση των ωρών εργασίας.
6. Να σταματήσει η καταλήστευση του εισοδήματός μας από τη φορολογική επιδρομή. Κατάργηση του Φ.Π.Α. στα βασικά καταναλωτικά αγαθά, μείωση της φορολογίας για τους χαμηλόμισθους, τους άνεργους και τους χαμολοσυνταξιούχους.
7. Όχι στη ληστεία του τραπεζικού κεφαλαίου και στις Δημόσιες χρηματοδοτήσεις στον τραπεζικό τομέα. Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας. Να αναπροσαρμοστούν τα στεγαστικά δάνεια με βάση τα σημερινά εισοδήματα των εργαζόμενων, αλλά και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη σημερινή αξία των ακινήτων. Να μηδενιστούν τα τοκογλυφικά επιτόκια, τα οποία φτάνουν ακόμα και στο 6% στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
8. Δωρεάν, Δημόσια και υψηλής ποιότητας Παιδεία, Υγεία, Περίθαλψη, Ασφάλιση, Κοινωνική Πρόνοια και Πολιτισμό για όλους. Δημόσιες Μεταφορές, Ενέργεια, Τηλεπικοινωνίες με χαμηλό κόστος. Να ανήκουν στο Δημόσιο όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας (ενέργεια, νερό, τηλεπικοινωνίες, μέσα μεταφοράς, φάρμακο, υγεία). Να επανέλθουν στο Δημόσιο όλες οι επιχειρήσεις και οργανισμοί που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια, με ακύρωση των σχετικών συμβάσεων.
9. Κατοχύρωση του δικαιώματος των ελεύθερων Συλλογικών Διαπραγματεύσεων στο Δημόσιο και της σύναψης γενικών και κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ στη Γενική Απεργία
Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016
Συγκέντρωση: Πλατεία Κλαυθμώνος 11:00πμ

Αλληλεγγύη στο λαό της Τουρκίας υπερασπίζοντας τα δημοκρατικά του δικαιώματα!



Παρατηρούμε με προβληματισμό την επιθετική και πολεμοχαρή πολιτική της Τουρκίας, τόσο στο εσωτερικό της όσο και στο εξωτερικό. Η κυβέρνηση του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) και ο αρχηγός της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στρέφονται προς το στραγγαλισμό της ελευθερίας απειλώντας όλες τις πολιτικές και τις ατομικές ελευθερίες, ειδικά την ελευθερία της γνώμης και του τύπου.

Το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, αποτέλεσε “θεόσταλτο δώρο” για τον Ερντογάν, ακριβώς όπως το αποκάλεσε ο ίδιος. Το χρησιμοποίησε ώστε να επιταχύνει την εγκαθίδρυση ενός μόνο κόμματος και μίας μονοπρόσωπης δικτατορίας.

Το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, το οποίο επιβλήθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, χρησιμοποιήθηκε για να καταπνίξει κάθε αντίθεση κατά των αντιδραστικών πολιτικών, επιταχύνοντας την εγκαθίδρυση του προεδρικού καθεστώτος του Ερντογάν, ώστε να συγκεντρώσει κάθε δύναμη στα χέρια του.

Αυτό επίσης σημαίνει ότι, ο Ερντογάν αρχίζει να επιτίθεται στις Κουρδικές δημοκρατικές δυνάμεις εντός της Τουρκίας καθώς επίσης και εκτός των συνόρων της. Επί πλέον, επιτίθεται σε δημοκρατικούς τηλεοπτικούς σταθμούς που δικαίως καταγγέλλουν την αντιδραστική αυτή πολιτική, ειδικότερα δε στον τηλεοπτικό σταθμό των εργατών Hayatin Sesi. Σήμερα, δεκάδες τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί καθώς και εφημερίδες έχουν απαγορευθεί. Δεκάδες δημοσιογράφων έχουν φυλακιστεί. Οι βασικές ελευθερίες χιλιάδων συνδικαλιστών ακτιβιστών καταστρέφονται. Το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης ολόκληρης της αντιπολίτευσης καταπατείται.

Διακηρύσσουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους αγώνες που απειλούνται με καταπίεση λόγω του καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης και των “νομοθετικών-διαταγμάτων”!

Απαιτούμε αποφασιστικά την υπεράσπιση όλων των δημοκρατικών δικαιωμάτων!

Κάνουμε έκκληση σε όλους τους δημοκράτες, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, να απαιτήσουν ελευθερία για τον Τουρκικό τύπο, να απαιτήσουν την άνευ καταπίεσης λειτουργία των μέσων ενημέρωσης και την απελευθέρωση όλων των φυλακισμένων δημοσιογράφων!

Οχτώβρης 2016

Διεθνής Συνδιάσκεψη Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων

Το ΟΧΙ του Ελληνικού λαού είταν και θα είναι το ιστορικό γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη! Το λαϊκό σάλπισμα αγώνα ενάντια στον ναζισμό!




28 ΟΧΤΩΒΡΗ 1940 – ΤΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟ “ΟΧΙ” ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


Έχοντας εγκαθιδρύσει απο το 1936, υπό την στενή εποπτεία του παλατιού και του βασιλιά Γεωργίου, ένα φασιστικό  στρατοκρατικό καθεστώς στήριξης της εγχώριας οικονομικής ολιγαρχίας – στη βάση της επίσημης δήλωσης του προς την πλουτοκρατία “δώστε λίγα για να σώσετε πολλά” – ο Μεταξάς και το καθεστώς του παρακολουθούσαν τις διεθνείς εξελίξεις, “ισορροπώντας” εναγώνια, ανάμεσα στην φασιστική – χιτλερική – αντικομμουνιστική ιδεολογία τους και την ισχυρή “παραδοσιακή” επιρροή και τον έλεγχο της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα εκείνης της εποχής. Το “όχι” του στους Ιταλο-φασίστες επιδρομείς, μετέωρο, αντιφατικό, δειλό, χωρίς πίστη, χωρίς στόχευση και προοπτικές. Ένα “όχι” εκβιασμένο απο τα γεγονότα και την αδυσώπητη κίνηση της ιστορίας που σε κρίσιμες και αποφασιστικές περιόδους δεν κάνει χατίρια.. Η πατριωτική ανάταση του Ελληνικού λαού, η πίστη στην αντίσταση και στη νίκη, η γενική λαϊκή επιθυμία να αποκρουστεί νικηφόρα η εισβολή της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι, έδωσαν το αληθινό περιεχόμενο στο ΟΧΙ που επιβεβαιώθηκε – με παλλαϊκή συστράτευση – στα πεδία των μαχών, οδηγώντας το φασιστικό – ναζιστικό άξονα στην πρώτη κρίσιμη στρατιωτική ήττα και ταπείνωση. Μερικούς μήνες αργότερα καθεστωτικοί στρατηγοί θα παρέδειναν “επίσημα” την Ελλάδα στους χιτλερικούς Γερμανούς και θα ξεκινούσε η εποχή της κατοχής και των κατοχικών κυβερνήσεων, των φασιστών δοσίλογων και της ηρωικής εποποιίας της εθνικής αντίστασης...

Στην άλλη όχθη, ο Νίκος Ζαχαριάδης έχοντας αγωνιστεί σταθερά και μαχητικά, ολόκληρη την δεκαετία του 1930, για την αποτροπή του πολέμου και την συγκρότηση ισχυρού αντιφασιστικού λαικού μετώπου, κρατούμενος στις φυλακές της Κέρκυρας και της ασφάλειας Αθηνών απο τον Σεπτέμβρη του 1936, δεσμώτης του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου των Μεταξά – Μανιαδάκη, συντάσει και απευθύνει (31 Οχτώβρη 1940) στον λαό της Ελλάδας το ιστορικό γράμμα του, το παλλαικό πατριωτικό προσκλητήριο ενότητας και αντίστασης, το δικό του, το πραγματικό αντιφασιστικό λαικοδημοκρατικό ΟΧΙ, δίνοντας μέσα απο το δικό του προσκλητήριο το αληθινό πατριωτικό πνεύμα συσπείρωσης και ανάτασης του λαού και μαζί της απελευθερωτικής προοπτικής για την απαλλαγή της χώρας απο την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και του εργαζόμενου λαού απο την εκμετάλλευση και την σκλαβιά..


ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλαίβουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλαίβει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δόσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.
Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας. 
Αθήνα 31 του Οχτώβρη 1940
ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ
Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ 



Η πλαστογραφία της 4ης Αυγούστου
Το γράμμα του σ. Ζαχαριάδη δημοσιεύτηκε στις αθηναϊκές εφημερίδες στις 2 Νοέμβρη 1940 και σε φωτοτυπία με μια πλαστογραφία που έκανε τότε ο Μανιαδάκης. Ο σ. Ζαχαριάδης την ίδια μέρα που έστελνε το ανοιχτό γράμμα προς τον ελληνικό λαό, έγραψε και ένα άλλο για τον υφυπουργό Δημόσιας Ασφάλειας Ι. Μανιαδάκη. Με το δεύτερο αυτό γράμμα ο σ. Ζαχαριάδης καθιστούσε υπεύθυνο το Μανιαδάκη για την τύχη των φυλακισμένων στην απομόνωση της Κέρκυρας που κινδύνευαν από τους βομβαρδισμούς της φασιστικής αεροπορίας εναντίον της Κέρκυρας. Οι βομβαρδισμοί είχαν αρχίσει από την πρώτη μέρα του πολέμου. Ο σ. Ζαχαριάδης ζητούσε να σταματήσει η απομόνωση για νάχουν τη δυνατότητα οι φυλακισμένοι να προστατεύονται καλύτερα στις ώρες του συναγερμού. 
Η πλαστογράφηση βρίσκεται σε τούτο δω: Ο Μανιαδάκης πήρε την επικεφαλίδα αυτού του δεύτερου γράμματος που απευθύνονταν προς τον «Υφυπουργό της Δημόσιας Ασφάλειας Κον Μανιαδάκην» και την έβαλε σαν επικεφαλίδα στο «Ανοιχτό Γράμμα» θέλοντας έτσι να δείξει ότι και αυτό σ’ αυτόν το έστελνε ο σ. Ζαχαριάδης. 
«Ριζοσπάστης» 28.10.1945


Οι τέσσερις προτάσεις του Νίκου Ζαχαριάδη
Μαζί με το «ανοιχτό γράμμα» ο σ. Ζαχαριάδης έστειλε στο Μεταξά σημείωμα, που περιελάμβανε προτάσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, σε μια βάση για κοινή, λαϊκή-πατριωτική-εθνική πάλη κατά της φασιστικής επιδρομής. Ο Μεταξάς φυσικά δεν απάντησε, γιατί δεν έκανε λαϊκό-εθνικό πόλεμο, μα πλουτοκρατικό-δυναστικό-ξενοκίνητο. Οι τέσσερις προτάσεις-όροι είναι οι εξής:
1)  Το ΚΚΕ αναλαμβάνει τη γραμμή του «ανοιχτού γράμματος» να την κρατήσει ως το τέλος του πολέμου.
2) η Κυβέρνηση δίνει γενική αμνηστία.
3) Ξαναβγαίνει ο «Ριζοσπάστης».
4) Όποιος, μέλος του ΚΚΕ, διαφωνήσει με τη γραμμή του «ανοιχτού γράμματος», θα διαγραφεί από το ΚΚΕ.
«Ριζοσπάστης» 28.10.1945


Η θέση μας στον πόλεμο
Ένα παλιό άρθρο του Νίκου Ζαχαριάδη
Το πιο κάτω άρθρο του Ζαχαριάδη γράφτηκε στις 22.11.40 στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας. Δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» της 5.12.40, που έβγαζε η «προσωρινή διοίκηση». Η δημοσίευση του άρθρου οφείλεται στην ίδια προσπάθεια που έκανε ο Νίκος Ζαχαριάδης να χρησιμοποιήσει, εν γνώση του, το όργανο της χαφιεδικής Προσωρινής Διοίκησης, για να δίνει στο κόμμα τη σωστή γραμμή μια και δεν είχε άλλη δυνατότητα.

Σε πολλούς εργαζόμενους θα ξεπροβάλλει η ερώτηση: Αφού αναγκαστικά ο Ελληνοιταλικός πόλεμος είναι κομμάτι του ιμπεριαλιστικού πολέμου Αγγλίας-Άξονα είναι σωστή η θέση του ΚΚΕ στην ιταλοελληνική σύγκρουση. Δε χωρεί καμιά αμφιβολία ότι ο Μεταξάς, όπως τον κάνει τον πόλεμο σήμερα, παίζει το παιχνίδι της ελληνικής πλουτοκρατίας και του εγγλέζικου ιμπεριαλισμού. Γι’ αυτό και βάζει στους φυλακισμένους και εξορίστους κομμουνιστές τον όρο: Για να σας αφήσω να πολεμήστε το φασισμό του Μουσολίνι πρέπει να προσκυνήστε το φασισμό του Μεταξά! Και αν η Αγγλία μας «βοηθά», είναι γιατί έτσι αποχτά πρώτης γραμμής στρατηγική θέση στη Μεσόγειο και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ορμητήριο για να χτυπήσει αύριο το Χίτλερ από τη στεριά. Ώστε ο εγγλέζικος ιμπεριαλισμός δεν μας «βοηθά» από αγάπη. Γιατι, όπως ο Μουσολίνι στα Δωδεκάνησα, έτσι κι’ αυτός δολοφονούσε τους Έλληνες στην Κύπρο στα 1931. Ούτε ξεχνάμε την Παουέρ, το ΔΟΕ και τόσα άλλα. Ώστε το ΚΚΕ παίζει σήμερα το παιχνίδι του Μεταξά και του εγγλέζικου ιμπεριαλισμού; Η αλήθεια είναι ότι η θέση του ΚΚΕ είναι σήμερα πολύ λεπτή και πολύ δύσκολη. Τα στοιχεία που πρέπει να συγκροτήσουν σήμερα τη γραμμή του ΚΚΕ είναι τούτα δω:

α) Το ΚΚΕ είναι ενάντια στην υποδούλωση της Ελλάδας απ’ το Μουσολίνι και ενάντια στη φασιστική τάξη πραγμάτων του Άξονα.

β) Το ΚΚΕ είναι το ίδιο ενάντια στην υποδούλωση της Ελλάδας απ’ τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό που μας ληστεύει απ’ το 1821 και που είναι σήμερα η συνισταμένη της αντεπαναστατικής και αντισοβιετικής πλουτοκρατίας σ’ όλο τον κόσμο.

γ) Για τον εργαζόμενο λαό της Ελλάδας ο πόλεμος ενάντια στο Μουσολίνι είναι πόλεμος ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ. Είναι ακόμα ένας κρίκος στην αλυσίδα από οικονομικούς-εθνικούς-κοινωνικούς-πολιτικούς αγώνες που κάνει ανοίγοντας το δρόμο προς την ολόπλευρη, ολοκληρωτική, προς τη σοσιαλιστική, σοβιετική του απελευθέρωση.

δ) Ο Μεταξάς αποκρούοντας το Εθνικό-Παλλαϊκό μέτωπο κάνει σήμερα πόλεμο φασιστικό-πλουτοκρατικό-αγγλόφιλο.

ε) Το ΚΚΕ πρέπει τον τέτοιο δρόμο του Μεταξά να τον μετατρέψει σε εθνικό-παλλαϊκό-αντιφασιστικό-αντιπλουτοκρατικό-αντιϊμπεριαλιστικό πόλεμο. Ο εργαζόμενος λαός στο μέτωπο και σ’ όλη τη χώρα πρέπει να καταχτήσει την ηγεμονία στο σημερινό πόλεμο. Αυτή είναι ολόκληρη η θέση του ΚΚΕ. Πολεμά με τον Μουσολίνι όχι για χάρη του Μεταξά και της Αγγλίας, μα προς όφελος του εργαζόμενου λαού της Ελλάδας της Βαλκανικής και όλου του κόσμου. Μπορεί στα 1914 μια τέτοια θέση για μια μικρή χώρα νάταν εσφαλμένη. Σήμερα εκτός από τον παγκόσμιο ιμπεριαλισμό υπάρχει και η ΕΣΣΔ. Βασική κατάκτηση της παγκόσμιας και πρωταρχικό στήριγμα για κάθε λαϊκό απελευθερωτικό και επαναστατικό κίνημα. Και με τη σημερινή κατάσταση στη Μεσόγειο-Βαλακάνια-Ευρώπη η θέση του ΚΚΕ στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο, όπως μπαίνει στο ανοιχτό γράμμα μου και όπως ξεκαθαρίζεται πιο πάνω σε τελευταία ανάλυση δεν ωφελεί ούτε τον Μουσολίνι-Χίτλερ ούτε τον Μεταξά ούτε την Αγγλία, παρά μόνο το λαό της Ελλάδας και την Παγκόσμια Επανάσταση. Η Ελλάδα δεν θέλει ούτε την κατάχτηση, τις δολοφονίες και τους βιασμούς του Μουσολίνι ούτε το φασισμό του Μεταξά ούτε τον ιμπεριαλισμό της Αγγλίας. Και μέσα στον σημερινό αγώνα της πρέπει να ξεκαθαρίσει όλα αυτά.

στ) Ο ελληνικοϊταλικός πόλεμος είναι κι’ αυτός μια φάση, μια πράξη στον καινούργιο κύκλο από επαναστάσεις και πολέμους που έμπασε την ανθρωπότητα ο ιμπεριαλισμός και ο φασισμός. Οι προλετάριοι και οι αγρότες της Ελλάδας, ολόκληρος ο εργαζόμενος λαός της δεν μπορούσαν να μη δεχτούνε την πρόκληση του Μουσολίνι, δεν μπόρεσαν να δεχτούν το βιασμό του για το λόγο και μόνο ότι έχουν στην πλάτη τους το Μεταξά. Αυτό κάνει τον αγώνα τους πιο δύσκολο και βαρύ, μα δε μπορούσε να τον χαλάσει και τα τελικά αποτελέσματα απ’ τον σημερινό μας αγώνα θα εκτιμηθούν από την ικανότητά μας να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας τόσο με το Μουσολίνι όσο και με το Μεταξά και τον Εγγλέζικο ιμπεριαλισμό. Εδώ βρίσκεται το πραγματικό νόημα της θέσης που παίρνουμε σήμερα. Αν είναι σωστή ή όχι θα φανούν όχι οι φλυαρίες μα τα έργα μας.
«Ριζοσπάστης» 28.10.1945

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

ΕΝΑΚ και Πορεια Αριστερη – πολυτεχνειο 2016 – ψωμι – παιδεια – ελευθερια – εθνικη ανεξαρτησια – πολιτικη ανακοινωση



ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΕΝΙΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 43η ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ – ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΜΕ ΤΙΤΛΟ “ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2016 – ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ”

43 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η σημερινή Ελλάδα βυθίζεται μέρα με τη μέρα και βαθύτερα σε μία κατάσταση εθνικής εξάρτησης και λαϊκής εξόντωσης – εξαθλίωσης. Η εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 ήρθε ως συνέχεια άλλων μαζικών λαϊκών κινητοποιήσεων που είχαν γίνει στα χρόνια της αμερικανοκίνητης χούντας (κατάληψη Νομικής κ.α.), αποτέλεσε τη κορύφωση του αντιδικτατορικού αγώνα και τελικά πυροδότησε εξελίξεις που οδήγησαν τελικά στη πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας και αντικατάστασή της από τον κοινοβουλευτισμό.

Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι, μέσα σε αυτά τα 43 χρόνια που πέρασαν, καμία άλλη χρονιά τα μηνύματα του Πολυτεχνείου δεν ήταν τόσο επίκαιρα για τη νεολαία μας και συνολικά για το λαό, όσο η φετινή. Σε όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων η εξάρτηση της Ελλάδας από τα ξένα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΕΕ-ΕΚΤ, ΔΝΤ-ΗΠΑ κλπ) βαθαίνει ολοένα και περισσότερο, συνθλίβοντας τις παραγωγικές δυνάμεις, διαλύοντας την οικονομία (πρωτοφανής ύφεση όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά διεθνώς!) και τελικά οδηγώντας την εργατική τάξη στη πλήρη εξαθλίωσή της, μέσα από τους μισθούς πείνας και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας ή ακόμα χειρότερα από την ανεργία που παραμένει ανεξέλεγκτη.

Η σημερινή κυβέρνηση, συνεχίζοντας το έργο των προηγούμενων, με τις εντολές των ιμπεριαλιστών – δανειστών διαλύει ένα ένα ό,τι έχει απομείνει ακόμα όρθιο: Αποδεχόμενη τις ληστείες των αποθεματικών των ταμείων όλες τις προηγούμενες δεκαετίες συρρικνώνει ακόμα περισσότερο τις συντάξεις και χρησιμοποιεί τα χρήματα αυτά για αποπληρωμή των χρεών και την «ανακεφαλαιοποίηση» των τραπεζών (αλήθεια, γιατί να μην ανακεφαλαιοποιηθούν τα ταμεία και όχι οι τράπεζες;). Η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται για ένα κομμάτι ψωμί (ΟΣΕ κ.α.). Οι εργασιακές σχέσεις διαρκώς και χειροτερεύουν για τους εργαζομένους. Οι συνδικαλιστικές ελευθερίες είναι στο στόχαστρο. Το πάγωμα διορισμών, που συνεχίζεται για έκτο συνεχόμενο χρόνο, έχει δημιουργήσει τεράστια κενά σε σχολεία και σε νοσοκομεία, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στη παιδεία και την υγεία. Όλα τα παραπάνω μαζί με μία πρωτόγνωρη και επικίνδυνη φασιστικοποίηση, με τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής και όλους τους όψιμους νοσταλγούς της χούντας, που δε χάνουν ευκαιρία να ρίξουν το ρατσιστικό – σοβινιστικό – φασιστικό τους δηλητήριο. Τελευταία πρόκληση είναι η επίσκεψη του νυν Αμερικανού Προέδρου, Μπ. Ομπάμα, ακριβώς τις ημέρες του αγωνιστικού εορτασμού του Πολυτεχνείου, με αφορμή την οποία απαγορεύονται για δύο ημέρες(!) όλες οι διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, ενώ είναι γνωστό ότι τότε γίνεται η ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ διαδήλωση που καταλήγει συμβολικά στην αμερικανική πρεσβεία (ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ – ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ).

Η 17 Νοέμβρη για εμάς, την ΕΝΑΚ και την Πορεία Αριστερή, δεν απλά μία μέρα μνήμης. Είναι μέρα αγώνα και θα είναι μέχρι να δικαιωθούν τα αιτήματα των εξεγερμένων φοιτητών για ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ. Το Νοέμβρη του 1973, φοιτητές και λαός, αψηφώντας τα όπλα και τα τανκς που τους περικύκλωσαν, διάλεξαν την ΔΥΝΑΜΙΚΗ κινητοποίηση, με την ΚΑΤΑΛΗΨΗ του Πολυτεχνείου. Η κατάληψη ήρθε σε σύγκρουση με τα σχέδια πολλών πολιτικάντηδων της εποχής, που ονειρεύονταν ένα πιο ομαλό πέρασμα στον κοινοβουλευτισμό, με ακόμα πιο κουτσουρεμένα δικαιώματα για το λαό. Είναι οι ίδιες σάπιες αντιλήψεις που επικρατούν και σήμερα σε μεγάλα κομμάτια της «αριστεράς», που ενώ διαρκώς καλούν σε αγώνα, όταν ξεσπάσει ένα κίνημα τρέχουν να το σαμποτάρουν, να το υπονομεύσουν, να το διαλύσουν με κάθε τρόπο, συχνά «από τα μέσα». Σήμερα διαδηλώνουμε με τα ίδια προτάγματα και με τη πείρα του παρελθόντος, απέναντι στους ίδιους εχθρούς, για την δικαίωση των ίδιων αιτημάτων και των αγωνιστών – ηρώων του Νοέμβρη του 1973.

Πηγή: Ενιαία Αριστερή Κίνηση

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Evrensel: ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ!

Αγαπητοί Φίλοι και Συνάδελφοι,
Όπως είναι καλά γνωστό, συνέβη ένα αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκιά στις 15 Ιουλίου 2016. Αμέσως μετά αυτή την προσπάθεια πραξικοπήματος , στις 22 Ιουλίου, ο πρόεδρος Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογιάν κήρυξε Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης, που δίνει στο υπουργικό συμβούλιο την εξουσία να θεσπίζει διατάγματα με την ισχύ νόμου. Ο Πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ επιβεβαίωσε ότι αυτά τα διατάγματα θα στόχευαν μόνο τους συνωμότες και δεν θα έθιγαν κανένα άλλο κόμμα με αντιδημοκρατικό τρόπο. Όμως, η χώρα μας όπου το Σύνταγμα στην πραγματικότητα αναστάλθηκε, κυβερνιέται με έκτακτα διατάγματα που προέρχονται από το στόμα του πρόεδρου Ερντογιάν.
Τους τελευταίους 4 μήνες, δεκάδες τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες, πρακτορεία ειδήσεων και εκδοτικοί οίκοι έκλεισαν. Εκατοντάδες δημοσιογράφοι τέθηκαν υπό κράτηση και συνελήφθησαν· τους αφαιρέθηκαν οι δημοσιογραφικές κάρτες, τους απαγορεύτηκε να φύγουν από την χώρα. Συγγραφείς που αγωνίζονται για ειρήνη και δημοκρατία όπως ο Ασλί Ερντογιάν και Νεσμίγιε Αλπάϊ φυλακίστηκαν. Ακούμε από τις φυλακές για κακοποίηση και βασανιστήρια. Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς διαφανείς νομικές διαδικασίες, χωρίς να δείχνουν κανένα αξιόπιστο στοιχείο αλλά μόνο με δήθεν και αυθαίρετες κατηγορίες ότι “έχουν σχέση με τους συνωμότες και τρομοκρατικές οργανώσεις.”
Το τελευταίο έκτακτο διάταγμα δημοσιεύτηκε στις 29 Οκτώβρη 2016, κλείνοντας δυο πρακτορεία ειδήσεων και δέκα εφημερίδες και τρία περιοδικά συμπεριλαμβανόμενου ενός περιοδικού πολιτισμού και τέχνης το Εvrensel Kültür, μια εφημερίδα πολιτικής θεωρίας την Özgürlük Dünyası και τα δυο περιοδικά 25 χρόνων και του 10 χρόνων δίγλωσσο Κουρδο-Τουρκικό περιοδικό Tîroj. Αυτά τα περιοδικά ανήκουν στην εταιρία Doğa Basın Yayın μέσω της οποίας πραγματοποιούμε την εκδοτική μας δράση. Στις 30 Οκτωβρίου 2016, η κυβερνητικοί αξιωματούχοι συνοδευόμενοι από αστυνομικές δυνάμεις και με εξοπλισμένα αυτοκίνητα ήρθαν και σφράγισαν το γραφείο των περιοδικών μας. Όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί και το ενεργητικό της εταιρείας μπλοκαρίστηκαν. Κατά συνέπεια, η δραστηριότητα του εκδοτικού οίκου στην πραγματικότητα σταμάτησε αυθαίρετα και παράνομα.
Ιδρυμένος το 1988, ο Εκδοτικός Οίκος Εβρενσέλ παρήγαγε 700 βιβλία συμπεριλαμβάνοντας μυθιστόρημα, μη μυθιστόρημα, παιδική και νεανική ενήλικη λογοτεχνία. Είχε εμπορικές σχέσεις με αξιοσέβαστους εκδότες από διάφορες χώρες. Εντάχθηκε στις πιο σημαντικές διεθνείς οργανώσεις της εκδοτικής βιομηχανίας όπως η Frankfurt Book Fair και η Bologna Children’s Book Fair. Τώρα όλες οι εκδοτικές δραστηριότητές μας είναι υπό απειλή.
Είμαστε ενάντια στην Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης και όλες τις αντιδημοκρατικές της πρακτικές. Θέλουμε την αναγνώριση της ελευθερίας μας της σκέψης και της έκφρασης. Η δουλειά του εκδότη είναι να διαδίδει σκέψεις και όνειρα· θέλουμε να κάνουμε την δουλειά μας χωρίς καμιά καταπίεση, χωρίς καμιά απειλή και κίνδυνο.

Και παρά όλη την καταπίεση δηλώνουμε:
Βρισκόμαστε ακόμα στον εκδοτικό μας οίκο· δεν σταματάμε την δουλειά!
Κάνουμε έκκληση για αλληλεγγύη!

Πηγή: Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55