Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Συνέντευξη στον Μενέλαο Βροντή: Λίγα λόγια για τον Νίκο Ζαχαριάδη




Με αφορμή τα 44 χρόνια από τον θάνατο του θρυλικού ηγέτη του Ελληνικού εργατικού κινήματος Νίκου Ζαχαριάδη, πήραμε την πρωτοβουλία να πάρουμε μια συνέντευξη από τον ΕΠΟΝίτη Μενέλαο Βροντή και να ζητήσουμε την γνώμη του για το πασίγνωστο «μύνημα από τη άλλη πλευρά», το οποίο με βάση τα δικά του δεδομένα είχε βρεθεί και στα χέρια ορισμένων πολιτικών προσφύγων αλλά και σε αρκετούς από εκείνους που είχαν ακολουθήσει την γραμμή του προέδρου Μάο μετά την κατάρευση των σχέσεων ανάμεσα στην Κίνα και την Σοβιετική Ένωση. Ακολουθούν αποσπάσματα από την συνέντευξη του:

Θυμάμαι πολύ καλά εκείνη την ημέρα που ήμασταν στην Τιτοϊκή Γιουγκοσλαβία, όταν περιμέναμε όλοι μαζί από την παλιά διμοιρία όπου υπηρέτησα... Είτανε νομίζω για να διαβάσουμε μερικά «πρόσφατα» γράμματα όπου μας έστειλε, όπως μας είπανε, ο ίδιος ο Νίκος, κι ας τά 'χε στείλει πριν πεθάνει τον Αύγουστο του '73, κι ας μην προοριζόταν για τα μάτια μας!...

Βλέπετε ήμουνα ακόμη ξεροκέφαλος τότε, και δεν περίμενα να αναλύσω διαλεχτικά τίποτε. Έπερνα τα παράνομα έντυπα και έκανα την κριτική μου όπως νόμιζα ότι θα έπρεπε να γίνει, έτσι! Χωρίς σχόλια, χωρίς σκέψη, σαν τον τελευταίο παλιοχαρακτήρα! Για αυτό, συμπαθάτε για τα υπόλοιπα που θ' ακούσετε από 'μένα...

Μόλις τελειώσαμε με την αντιπαράθεση που μας χώρισε τους δρόμους μας μιά για πάντα, ήρθαν και οι δύο χειρότερες ειδήσεις απ' αυτό το τελευταίο του γράμμα, που φοβόμασταν άμα ήτανε ψεύτικο η αληθινό. Ξέρετε παιδιά, εσείς ήσασταν μικροί τότες και δέν είχατε ζήσει το χάος να προσπαθείτε να σηκώσετε το κουκουέδικο στα πόδια του, όταν ήδη υπάρχουν δύο ΚΚΕ στην Ελλάδα και ο ίδιος ο λαός τότε τα καταλάβαινε πως ήτανε δικά του...

Έγραφε στην αρχή... Ότι ξέρεις, αυτό δεν είναι για εσάς! Όχι! Είναι μόνο για τους Φλωράκη, Λουλέ και Πλάτανο. Αυτούς! Που τόσο καιρό τον συκοφαντούσανε και τρέχανε πίσω απο τους καγκεμπίτες να τους κάνουν όλα τα χατίρια. Για εμάς, που διατηρούσαμε τόσον πολύ καιρό επικοινωνία με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τίποτε? Ε, ναι λοιπόν είχε να πει σε αυτό το μήνυμα κάτι και για εμάς. Αλλά δεν ήτανε αυτό που περιμέναμε. Μιλούσε για ένα ΚΚΕ τότες, αλλά εκείνη την εποχή πραγματικό ΚΚΕ στην Ελλάδα δεν υπήρχε, μόνο εμείς στο εξωτερικό...


"Στη ζωή μου έκανα πολλά λάθη και στραβά. Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Όμως με κατηγόρησαν ότι πρόδωσα το KKE και τον αγώνα και με διέγραψαν απτό κόμα. Κανένας δε βρέθηκε ανοιχτά, αντρίκια να πει ότι αφτό είναι ψέμα. Παράπονο δεν έχω γιατί έμαθα το φορτίο να το κουβαλώ μόνος μου. Το KKE ήταν και παραμένει το κόμα μου και κανένας δεν μπορεί να το χτυπήσει και να το λερώσει χρησιμoπoιώvτας το όνομά μου. Όταν έκανα το γράμμα προς τον εισαγγελέα Αθηνών στα 1962 τόγραψα ξεκινώντας απτά ίδια κίνητρα που με καθοδηγούσαν όταν έγραφα και το γράμμα του 1940. Η αντίδραση της Αθήνας φάνηκε πιο έξυπνη, —όταν μου αρνήθηκε να γυρίσω στην Ελλάδα,— απαφτούς που το σήκωσαν σα μια ακόμα απόδειξη της προδοσίας μου.


Το κουκουέδικο πέρασε πολλές αντάρες και μπόρες, όμως να το ξεριζώσει κανένας δεν μπόρεσε γιατί αφτό θα σήμαινε να ξεριζώσει τον ίδιο το λαό. Παρόλες τις δοκιμασίες που τόδερναν και το δέρνουν το KKE είναι αθάνατο.

Το γράμμα αφτό το γράφω για να βουλώσω το στόμα σ’ όλους αφτούς που θα βάλουν τώρα τις φωνές. Με το KKE δεν είχα ούτε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς. Ούτε μπορούσα ποτέ νάχω.
Απόλη μου την ψυχή εύχομαι σ’ αυτούς που φορτώθηκαν το πολύ δύσκολο έργο να ξαναστήσουν το κουκουέδικο στα πόδια του να πετύχουν απόλυτα, ολοκληρωτικά. Να το κάνουν το KKE της Εθνικής Αντίστασης, που οι βαλτοί την πρόδωσαν, το KKE του αθάνατου ΕΛΑΣ και του δοξασμένου ΔΣΕ."

Ρωτούσαμε τότε, ποιοί είναι οι βαλτοί που κατέστρεψαν το κουκουέδικο Νίκο? Και ποιοι να το ξανασηκώσουν στα πόδια του? Είναι καλή η Σοβιετική Ένωση που σε πέταξε στον πάγο να πεθάνεις μακρυά από την πατρίδα σου? Πώς κι έτσι αυτή η αλλαγή? Να εκεί που σηκώθηκαν οι κατηγορίες ολωνών μας, είτε μεταξύ μας είτε για εκείνον, είτε για το αν ποτέ του μιλήσαμε, η τόσον καιρό μιλούσαμε με το γραφείο εξωτερικών της καγκεμπέ...

Το χειρότερο όλων όμως ξέρετε ποιό ήτανε? Δεν ήτανε ότι ο Νίκος διάλεξε ένα από όλα τα άλλα κουκουέδικα, η τα πλαστοκουκουέδικα ή ότι μας ξέχασε. Αλλά εκείνες οι γραμμές που φαίνεται πως έγραψε για τον Μάο...

"Ο Μάο μας κάνει την πιο μεγάλη ζημιά που θα μπορέσει κανένας να φανταστεί."

Είχαμε τότες στο μυαλό μας και τα άλλα γράμματα που είχαμε συλλέξει, εκείνα που λέγανε ότι ο πρόεδρος Μαο φέρθηκε μεγαλοκινεζικά, κι έτσι τα συμπεράσματα βγήκανε αρκετά γρήγορα, κι έτσι η κατάσταση μεταξύ όλων μας ξέφυγε τελείως...

Οι άλλοι πήρανε τον δρόμο τους, στα ΠΑΣΟΚ, ΜΛ, ξεΜΛ. Χάθηκαν χωρίς να μου πούνε έστω ένα αντίο. Και γιατί? Γιατί απλά παρ ότι τα πίστεψα στην αρχή από την μεριά μου, όλα αυτά τα άθλια ψέματα για τον Νίκο. Άλλαξα γνώμη αργότερα στη ζωή μου, εκείνοι όμως όχι, κι αυτό είναι που με πλήγωσε περισσότερο από όσα μου συνέβησαν στο παρελθόν...

Για το αν είμαι Ζαχαριαδικός? Πολύ καλή ερώτηση αυτή. Στην σημερινή ημέρα, Ζαχαριαδικοι είναι όλοι όσοι από το ΕΑΜ και τον Δημοκρατικό Στρατό έως και μετά την Τασκένδη έμειναν στο πλευρό του. Τώρα όλα αυτά τα καινούρια π' ακούω, που βλέπω τα μικρά να φοράνε μπλουζάκια με το πρόσωπο του στάμπα, τα βρίσκω ίδια χάλια με αυτά που έκαναν στην εικόνα του καημένου του Τσε Γκεβάρα! Δεν υπάρχουν νέοι που να μπορούν να είναι Ζαχαριαδικοί, αυτοί ήμασταν μόνο εμείς, και κανένας άλλος που δεν έζησε πριν το 40' δεν έχει το δικαίωμα να ονομάσει τον εαυτό του έτσι. Να τον τιμήσουν μπορούν, να θυμήζουν στην εργατική τάξη για εκείνον μπορούν, αλλά, να τολμούν να διασπούν το εργατικό κίνημα με την εικόνα του κιόλας, χωρίς να έχουν ούτε έναν παλιό αντάρτη στο πλευρό τους, αυτό είναι η χειρότερη ζημιά κατά την γνώμη μου!

Αντίο!

Μενέλαος Βροντής
Μέλος της Ευρείας Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος Εργασίας Ελλάδος

Δεν υπάρχουν σχόλια: